E-Dergi

ayşe kulin'in dili çok temiz, çok akıcı. Kitabın ilk başlarında çocuklarını kaybeden ailenin hisleri, annenin acısı çok gerçekçi yansıtılmış. Hele o roman içindeki ilk roman yok mu, o yüzlerce sayfa sürse okuyabilirdim. Velhasıl, bir günde okunabilecek, akıcı, lezzetli bi kitaptı.

Güzeldi, zevkle okudum. Ancak yazarın ateist olmasına rağmen neden İncil'den bahsederken "Kutsal Kitap", müslümanların kitabından bahsederken "Kuran" dediğini, bunun gibi başka eşitsizlikler sergilediğini anlamadım. Hep sorduğum o soru geldi aklıma: Bizim bi kısım aydınımızın, bizim toplulumuzdaki çoğu ateistlerin bu kompleksi niye?Evet ülke olarak çok parlak bi konumda değiliz ancak bunun çözümü batıya tapmak, kendimizi eleştirmenin yolu küçümsemek olmamalı.

Murathan Mungan'ın şiirlerini bilirdim, açıkçası yazılarını hiç okumamıştım. İkinci hikayeyi okumaya başladığımda kalemi kötü bi lise öğrencisinin yazma çabasını okur gibi olduğum hayal kırıklığı sonraki hikayelerde kayboldu. Dili akıcıydı, hikayelerin çoğu iyiydi. En iyisi olmasa da tavsiye edebileceğim bi kitaptı.

Aşk'a kadar neden Elif Şafak okumadım bilmiyorum.Popüler olandan kaçtığım, çok ciddiye almadığım için olabilir..Bu kitapta Mevlana'yı anlamamak, Şems'e aşık olmamak, Zahara'nın peşine takılıp gitmemek elde değil. Elif Şafak'ın tekniği çok iyi, dili mükemmel. Okuyun derim.

Coelho kahramanlarının karakterlerini, hissettiklerini çok iyi anlatan, sağlam karakterler çizen ve o karakterleri iyi tanımamazı sağlayan bi yazar. On Bir Dakika iyi bi kitaptı bence. Ama yine de hala Simyacı ve Piedra Irmağının Kıyısında Oturdum, Ağladım'daki büyüyü yakalayamıyorum..