E-Dergi

Nun Masalları – Nazan Bekiroğlu
Nun Masalları nasibinizce nasiplenebileceğiniz bir arayış, kavrama çabası, bilinme, anlaşılma, geçmişle bugünü birleştirme-bütünleme isteği, yalnızlığa ve bilinmeyişe bir kapı aralama, insanın kendi içinde kaybolması ve ezeldekini arayışı, kimi zaman öykü kahramanlarının başkaldırısı, kimi zaman umut, kimi zaman karamsarlık, kimi zaman karışıklık… Farklı bir anlatış… Altını çizdiğim düşündürücü cümlelerden birkaçını paylaşmak isterim:
“Yalnızlığı gösterecekti Hattata. Kalabalık arasındaki yalnızı.”
“Kendinden nefretin azabına zor tahammül edilebileceğini biliyordu.”
“… o asıl ülkeye hiç ulaşamadım. Ben yaklaştıkça, o ödünç ve büyülü bir tüy bırakarak arkasında, eskisinden daha fazla uzaklaştı. Çünkü bende sadece onu uzaklaştırmak için kabiliyet vardı.”
“Şimdi artık sonsuzluğun ve gerçeğin ve mutlak olanın çok sancılı ve uzun bir yol neticesinde bulunabileceğini biliyorum. Hatta sonsuzluğun belki sadece aramak olduğunun, sadece arandığı zaman var olduğunun farkındayım. Bıkmadan ve usanmadan bütün kapıları çalmakla bir gün çok güzel bir şeye dönüşebileceğimizi biliyorum.”
Ben kitabı severek ve ilgiyle okudum. Nasiplenmek isteyen taliplere tavsiye ederim.

Göz İzi – Dücane Cündioğlu
“Yüzlerinde göz izi olanları, yüzlerinde göz izi olmayanlar asla tanımazlar! Fakat utananlar, utanmazları bir bakışta tanırlar! O halde ey talip, yüzünde göz izi kalmasından (utanmaktan) utanma, başkalarının yüzünde iz bırakmaktan (utanmamaktan) utan!”
Yazar böyle ifade ediyor göz izini ve dahi pek çok şeyi… Kitap kısa yazılardan oluşuyor. İncecik bir kitap bu kadar çok düşündürür mü bir insanı? Evet, bütün cümleler altı çizile çizile ve iç sancıları ile okunursa düşündürüyor. Yazar kelime ustası, dil sevdalısı, kavram tahlilcisi, düşünür olunca nasibiniz artıyor. Ben, bütün kitaplarını bana yazmış gibi okuyorum. Bir daha bir daha… Tabii anlamak nasibimiz, kabımız ölçüsünce. Nasiplenmek isteyen taliplere tavsiye ederim.

Altıncı Şehir – Ahmet Turan Alkan
Yazar, Ahmet Hamdi Tanpınar’ın Beş Şehir’inde Sivas’ı bulamamanın kendisinde yarattığı eksiklik hissi, kıskançlık ve temenni ile iyi ki bu eseri yazmaya karar vermiş.
“… zaman zaman kendimi eski ama nefis bir saray tombağını, uyduruk, zevksiz ve ucuz bir alüminyum ibrikle değiştirmeye razı olan biri gibi hissediyorum.”
“Altıncı Şehir, şüphesiz tamamını değil ama bir kısmını sevgiyle kucaklamaya çalıştığımız, artık mevcud olmayan bir ayrıntılar yumağı… Önemli ayrıntılar bunlar, medeniyeti inşa eden ayrıntılar…”
Bizi anlatan, bildiklerimize ilaveten bilmediklerimizle şaşırtan, yaşadığım yeri farklı açılardan da görmem gerektiğini gösteren, yaşadığım yere bağlılığımı arttıran ve yazarın nükteci anlatımıyla içimi ısıtan, bazen gülerek, bazen hüzünlenerek okuduğum çok özel bir eser. Okurken uzaklık hissinin aksine çok yakın ve kuşatıcı buldum bu kitabı. Nasiplenmek isteyen taliplere tavsiye ederim.