E-Dergi

Teorik ve etik olarak önemli bir konu.transhumanizm bir çağ dönüşümünü ima eder,insan konusunda başka bir varyasyon değil aynı zamanda radikal bir değişim olan bir duruma geçişi.teknik(aslında posthumanist versiyonlarda doğa),tekniğin gücü hakkında iddialı bir mitoloji olarak işlev gören transhumanist anlatılar. Okunasılardan.

Harika bir kitap çocuklar çok seviyor hediye olarak bu kitabı alıyorum sıklıkla.

Foucault tarafından "şimdiye kadar okuduğum en radikal metin" ve Levinas tarafından "parıldayan, ağaçsı sayfalar" olarak nitelendirilen Grammatoloji , her açıdan, daha sonra -birçok yanlış anlamayla- "yapıbozum" olarak adlandırılacak olan ve genellikle belirsiz bir şekilde dünya veya gerçeklik olarak adlandırılan şeyin deneyiminin olanaklılık koşullarını belirlemekten oluşan yaklaşımın "matris"i olarak kabul edilebilir. Derrida'nın çalışması, öncelikle (ancak yalnızca değil) Saussure, Lévi-Strauss ve Rousseau'ya adanmış üç bölümden oluşmaktadır; bu isimler, "logos merkezli" bir geleneğin "sembolleri" olarak ele alınmıştır; yüzyıllardır süregelen bir düşünce tarihi, metafizikte (ve ondan kaynaklanan her şeyde: siyaset, kültür, beşeri bilimler), logosun egemenliğinde, düşüncenin birliğini ve düzenini bozabilecek her şeyden bir sığınak ve koruma bulmuştur.

Schelling'in felsefi üretiminin en yoğun dönemlerinden biri de Transandantal İdealizm Sistemi'ni takip eden ve 1802 ile 1804 yılları arasında yoğunlaşan bir yazı çiçeklenmesidir. Kant ve Fichte felsefesini terk ettikten sonra ulaşılan kıyı, gerçekte yeni bir kıtanın kenarıdır: felsefe "tüm olası bilgi nesneleri" için bir organ haline gelmiş ve "tüm bilginin sistemi" olmayı hedeflemektedir.

Yeni spekülatif felsefenin gerçek manifestosu olarak kabul edilebilecek bu derslerinde Schelling, bilginin ana alanlarının nasıl geliştirildiğini ve geliştirilmeye devam edildiğini yıkıcı bir eleştiriye tabi tutar. Dahası, Schelling ve Hegel arasındaki en yakın işbirliği de bulabiliriz bu yazılarda.

Spinoza, "Etika" (1677) adlı eserinde, titiz bir geometrik yöntemle gerçekliğin monistik bir vizyonunu ortaya koyar. Tanrı ve Doğa, kendisinin ve var olan her şeyin nedeni olan tek bir sonsuz özde birleşir. Beş bölüme ayrılan eser, zihni, duyguları ve özgürlüğü inceler ve rasyonel bilginin insanı tutkulardan nasıl kurtarabileceğini ve onu her şeyi sezgisel olarak anlama mutluluğuna nasıl götürebileceğini gösterir.