E-Dergi

İçinde Gökbey Uluç yoksa boştur o ajanda boş, içinde adı geçiyorsa alırım :) Türkçe'nin ilk abecesi olan Orkun damgalarına yeniden işleklik kazandıran bir yazarı gözden kaçırmamasıyla ölçebilirim bu yapıtın özen ve tutumunu, ya da yansızlığını. Esen ve hoşça okuyunuz, yazınız efendim, saygılar...

Bu model şu anda Rusya'da ve 120'den çok ülkede kısmen uygulanmaktadır. Rusya 2005'ten beri bu modeli uygulamaktadır bu da Amerika'yı ve kapitalizmi oldukça rahatsız etmektedir. 2004'te burnunun dibindeki Ukrayna'da turuncu devrime sesi çıkmayan Rusya bugün Doları tedavülden kaldırmaya hazırlanmaktadır. 27 Şubat 2013'te Duma'da Putin'in davetlisi olarak Haydar BAŞ MEM'i dünyaya anlatmış ve kapitalizme diplomatik anlamda da savaş açılmıştır. RUSYA'DA MİLLİ EKONOMİ MODELİNİ GELİŞTİRMEK ÜZERE DUMA'YA BAĞLI ÖZEL BİR BİRİM DE VARDIR. SÖZÜN ÖZÜ KESİNLİKLE OKUNMALI.

Kesit olduğu doğrudur. Kesit diyerek de kestirip atmak doğru değildir. Bunlar aynı zamanda belge niteliğinde olduğu için bu tür eserlerin çokluğunun zararı değil yararı vardır. Zaman geçtikçe daha yararlı olacaktır. Elbette akademik anlamda genelde gereksinim duyulan şey çokluk değil geniş kapsamlı bir bakış açısıyla derinlemesine çözümleme olsa da; bu tür çalışmalar bizim için belge ve arşiv niteleği de taşımaktadır. Kısacası bize canlı tanıklıklarıyla bıraktıkları bu eserler bir Tarihçi'nin(vb.) kaleminden çıkan kitap kadar değerlidir. Biri bir şeyi kanıtlarla anlatmaya çalışırken bir diğeri de bu kanıtın pekiştirilmesidir. Bi bakıma anı ya da belgesel gibi...

Esenlikler

2. Dünya Savaşı'nın güçlükleri, okul çağındaki çocukların cephe için çalışmak zorunda kalması, Türk aile yapısı ve ananelerinin içiçe ve o ışıklı birlik, adanmışlık, bağlılık kendini öyle bir hissettiriyor ki... Acaba sevdiğinize onu söylemek için son bir şansınız olsaydı bunu nasıl değerlendirirdiniz? Gibi bir soruyu kendinize bitik bittiğinde soruyor olabilirsiniz...

Sevgilerimle

Aytmatov, Milli olandan evrensel olana yönelen bir kimliğe, çizgiye sahip bir yazardır. Kendisi röpörtajında da aktardığı gibi, benim belirttiğim kimliği göstermiş ve çocukluğundan beri destanlarla, hikayelerle, maanilerle büyütüldüğünü, zaman zaman, çoğu kez bu destanları ve öyküleri değiştirmiştir, bunu milli olana zarar vermek adına değil, güncellemek adına yapmıştır, bu konuda da samimi ve başarılı buluyorum kendisini.
Kitap'ta anlatıldığı üzre, Cengiz Han son seferine çıkar ve bir nedenden ötürü(anlatılıyor kitapta) Tanrı'nın kutunu kaybettiğini fark eder, son büyük seferine çıkmaz ve dünyayı fethetme görevini torunlarına bırakır.. Gerçekte ise son büyük seferini gerçekleştirirken savaşta ölür..