E-Dergi

Bir kısmınızın Soner Yalçın' ı sevmediğini tahmin ediyorum. (Aslında tahmin etmiyorum biliyorum.) Tabi ki sevmek zorunda değilsiniz ancak kitabın içindeki veriler ve anlatılanlar o kadar korkunç ki okurken yazarın kim olduğunu düşünmeyeceksiniz bile.

Yine bir Ahmet Ümit zevkine daha vakıf olmak; bu kadar basit bir cinayet sebebi nasıl böyle gölgede bırakılır. Bir cinayet nasıl bu kadar süslenir başka yönlere çekilir; bir dünya şüpheli yaratılır. Bu kadar tarih bilgisinin içinde nasıl kaybolabilinir. Sonunda ise bu kadar mı yani dedirtir. Her zaman ki gibi süpriz bir son tadına doyulmayan tarih gezisi ile zevkle okuduğum bir kitap oldu.

Ahmet Ümit okurken beynimdeki çöplükleri boşaltıyorum sanki,o derece bir hafifleme rahatlama hissediyorum.Terapi gibi..Dünyadan koparıyor bambaşka bir hisle,adeta kitabın içindeki polis ben oluyorum.Çünkü hep finali bulmaya odaklıyım,bulamayınca deliriyorum..

Bir yandan Ahmet Ümit okumak bir yandan İstanbul’da gezmek. Harika! Sürükleyici bir kitap efsane bir kurgu, anlatımı kolay ve akıcı.

Ahmet Ümit... Yani bilemiyorum nereden başlasam nasıl anlatsam sanırım benim için bir jübile eseri oldu “Aşkımız eski bir roman”. Kitabın içinde üç farklı kriminal olay ve hikaye var. Ne kurgular orjinaldi ne de beklenilen heyecanı ve tatmini verdi. Basit seviyede bir anlatımla kolay tahmin edilebilir olaylarla, katillerin “ben buradayım” diye bağırmasıyla okurlarına kötü bir sürpriz hazırlamış Ahmet Ümit. Öyle ki, kitabı Nevzat başkomiser bile kurtaramadı. Yani Patasana lisans bitirme teziyse, Aşkımız eski bir roman tam bir okula hazırlık kitabıydı. Özellikle bu tarzda çok okuyanlar ve türü sevenler ne demek istediğimi anlayacaklardır. Olmadı. Olmuyor.