E-Dergi

Yüzümde tatlı tebessümler eksik olmadı hiç kitabı okurken.Viyana ile Prag arasında kimi zaman günde 3 kere gelip giden mektuplar,bazen kelimelerin altına gizlenen aşklar ve sıcacık cümleler ile o kadar keyif aldım ki okurken...
Aşkın sıcaklığını hissettim özellikle.Kafka ile Milena'sı(Sevgili'si) arasında geçen,bütün engellere rağmen birbiri olmadan aslında tek adım dahi atamayan iki aşığın aşkını görmek yüreğimi ısıttı,yüzümü güldürdü.
Bu kadar sevmek bizlere de nasip olur inşaallah...

Son zamanlarda okuyup da gözlerimi yaşartan kitaplar arasına girdi...
Gerçekten insanın idealleri uğrunda gitmediği zaman,hayatı biraz daha eğlenceli hale getirmediği zaman ne hale gelebileceği;en sonunda ölüme kadar götürebileceğini gözler önüne serdi Ölü ozanlar derneği.
Ölü olmayanların giremediği bu dernek,gerçekten bütün ruhi ve manevi duygularını öldürmeyen insanlara hitap etmiyordu belki de.
Belki tüm duyguları sömürülmüş,kısacası ölü insanlarımızın ihtiyacı olan böyle bir dernektir,kim bilir...

Yusuf Atılgan ile Kafka ''yabancılaşma'' konusunda benzer örnekler olarak geliyor gözler önüne.Sadece kafka biraz daha sade bir dil tercih ederken Atılgan bol betimlemeli,biraz daha ağır ama insanın gün içinde bütün düşündüklerini,karmaşıklıklarını ve içinden çıkamadığı,her şeye rağmen belli standartlar üzerinden yaşamaya devam ettiği hayatını eserinde büyük bir ustalıkla yansıtmayı başarıyor.
Bir değil,belli aralıklarla bir kaç kez okunması gereken bir eser olduğunu düşünüyor ve Kafka'nın dönüşü,daha sonra Roger Garaudy'nin Kafka'yı anlatan eserleri ile birleştirerek insanın yabancılaşma temasını;özellikle günümüz kapitalizm esiri altında başımıza daha nelerin gelebileceğini görmek,görebilmek için...

Bir 'Aşk' olmasa da Elif Şafak'ın etkileyici ve sürükleyici romancılığı yine gözler önündeydi.
Cihan'ın hayatı,yaşadıkları,aşkları ve bembeyaz fili Çota ile dostuluğu,kısaca her yönüyle insanın hayatı çok güzel bir biçimde betimlenmiş.
Bir çok ders çıkarabilir insan elbette.Özellikle bazı noktalarda tarihimize de ufak ufak ışık tutabilir belki ama dediğim gibi bir 'Aşk' asla değildi.
Zaten çeviri kitap olmasının etkileri de ufak ufak kendini sezdiriyordu ama,yinede akıp gitmekten,yer yer şaşırmaktan kendinizi alamadığımız bir roman olmuş.

Roger Garaudy'nin Kafka'sı ile birleştirip bir daha okuduğumda fark ettim bu kitabı bir kere okumanın yeteceğini düşünmenin büyük bir hata olduğunu.
Günümüzde Kapitaliz'm in tesiri altında ''kendine yabancılaşan'',adeta bir ''böceğe'' dönüşen insan...
Kendini anlamak,ne olduğunu görmek için okumalıdır bu kitabı.
İşin içinden çıkmak ise,kendine kalmıştır artık.Önemli olan fark etmek.Fark ettirebilmek.
Dönüşüm bunu yapıyor işte.İnsanın yepyeni bir insana ''dönüşüm''ü için kapı açıyor...
Girmek veya girmemek senin elinde...