E-Dergi

Hikaye Cezaevinin E blok bölümündeki -infaz bölümü- baş gardiyan olan Paul'un anlatımıyla başlıyor ve öyle de sürüyor.
Romanımızda Paul olayları anlatırken bunu bir kitap olarak yazıyor ve bizler de bunu okuyoruz. Bunun farkına da varınca aslında yazarın ne yapmaya çalıştığını çok net anladım. Çünkü bu Paul'ün ilk kitabıydı ve yazar bunu çok büyük ustalıkla okura hissettiriyor.


Olaylar E bloka gelen idam mahkumlarının deyim yerindeyse ölümünü beklerken onlara eşlik eden gardiyanlar ile geçirdikleri günler etrafında dönüyor.
E hak verirsiniz ki infaz bölümünde günler o kadar da sakin geçmiyor.
Zaten bildiğim bu hikayeden çok etkilendim. John Coffey'i bu kadar derinden hissetmek ve onu anlayabilmek beni gerçekten çok üzdü.
Çaresizliği iliklerime kadar hissettim. Ve tabii kötülüğü de.
Ahh Canım Coffey

Portobello cadısı Athena!

Kitap aslında Athena'nın içsel gelişimini anlatıyor.
Özünü arayışını, bu uğurda yaşadığı zorlukları.
Bir görevi olduğuna inanıyor ve önce görevini bulmayı sonrasında ise bunu yerine getirebilmeyi hedefliyor.

Kitabı farklı kılan ise anlatım tekniği. Yazar Athena'nın yaşadıklarını, çevresindeki insanların anlatımıyla bize aktarıyor. Bu tekniğin benzerine genelde söyleşi kitaplarında rastlarız, fakat burda tamamen akıcılık söz konusu. Zaten yazarın dili oldukça ilgi çekici, kalemi ise muazzam.

Kitap çok akıcı evet ama fazla beklentiye girmeden okumak gerekir. Keyifli okumalar :)

50 li yaşlarda doktor olan yazarın Amerika'dan Avusturalya'ya taşınması ile başlıyor macerası.
Avusturalya'nın kurak kesimlerinde yaşayan ve kendilerine 'Gerçek insan' diyen, günümüz şartlarına uyum sağlayamamış, sağlamak istememiş, olabildiğince ilkel ve toplumun kabullenemediği bir kabile Aborijinler.

Yaşamları beni çok etkiledi maddeye ihtiyaç duymadan yaşamlarını sürdürmeleri, toprağa, havaya, suya, güneşe duydukları saygı ve bunu gösterme şekilleri inanılmazdı.
Unuttuklarını hatırlatıyor insana..
Amaç neydi? Amaca uygun mu yaşıyoruz?
Yoksa modern yaşamın büyüsüne mi kapıldık?

Okunması çok kolay, kalemi hafif, su gibi akan bir kitap. Olay örgüsü çok uç noktada heyecanlar yaratacak bir roman değil, bunu bilerek okumak lazım. Fakat verdiği keyif ve öğretileri bence paha biçilemez. Çok tavsiyedir.

Anton Çehov çok sevdiğim yazarlardan biridir, bir çok kitabını okuduktan sonra sıra geldi Vişne bahçesine... korkmadım dersem yalan olur.
Daha önce hiç tiyatro okumadığım için bir nebze çekindim doğrusu, tabi okumaya başladıktan sonra bu önyargı kırıldı.

Beklediğimden daha akıcı, asla sıkmadan okuttu.
Bir de işin içerisine hayal gücünü de sokabiliyorsanız, o zaman tadından yenmez. Kendinizi tiyatroda bir izleyici veya sahnenin kenarından karakterlere bakıyor gibi hissetmenizin mükemmelliğini tarif bile edemem.
O sebeple ben çok keyif aldım.

Dönemin ekonomik şartlarından ötürü elinde kalan son mülk olan, Vişne bahçesini satmak zorunda kalan ailenin, yer yer hüzünlü, yer yer keyifli hallerine tanık oluyoruz.
Karakterlerin üzerinden çok güzel psikolojik tahliller sunmuş bize yazar. Tavsiye ederim.

Siddhartha'n benliğini arayışını konu alıyor kitap.
Dostuyla birlikte çıktığı yolda, tek başına devam ediyor arayışına.

Öğrenmeyi hedefliyor Siddhartha, tek öğreticiden yapmıyor bunu.
Kimi zaman bir tüccardan, kimi zaman bir yolcudan, taştan, topraktan, yapraktan, ırmaktan...
Kendi içinde arıyor kendisini çoğu zaman hepimizin yaptığı gibi, hislerine ayak uyduruyor doğruyu buluyor, buldukça aramaya devam ediyor..

Kişisel gelişim demek ne kadar doğru bilemiyorum ama bu alanda okuduğum en iyi kitap olur kendisi.
Yazar anlatmak istediğini o kadar iyi aktarıyor ki okuyucuya, karakter ile birlikte aydınlanıyor insan kitabı okurken.
Çok çok tavsiyedir!