E-Dergi

latin yazarlara karşı biraz ön yargım vardır. biraz abartıldıklarını düşünürüm hep. mesela borges gibi. bu sebeple gabriel garcia marquez e de ön yargıyla baktım hep ve bir kitapkurdu olmama rağmen eserlerini okumamakta ısrar ettim. ama bütün yazarlar hakkında bilgi sahibi olmam gerektiği hissi bana zorla yüzyıllık yalnızlık kitabını aldırdı. marcel prousttan sonra en muhteşem yazarla karşılşatırdı beni bu özelliğim. cümle kurgularına, hayalsi, alaycıı, büyülü kurgusuna hayran kaldım. ve açıkça söylemem gerekirse kurgu açısından proustttanda bir adım önde. sadece yazının ahlaksal yönü kültürümüze ters. çünkü aile içi ilişki sözkonusu, teyze yeğen yada hala yeğen. birde aynı kadından bir kaç kardeşin çocuğu oluyor (pilar tenneradan). ama yazar diyor ki büyülü bir gerçeklik benim tarzım. ve bunlar var ve yazmak zorundayım. evet gerçekten latin amerikanın sadece toprak ve madenlerini değil, ahlakınıda sömürmüştür batı. babası belli olmayan bir sürü çocuk türemiştir. özelliklede melez ırk böyle oluşmuştur buda yadsınamaz. ilkel pağan dinle hırıstiyanlığın karmakarışık bir ilişkide bulunduğu bir din türemiştir latin amarekida . buda ahlaki ve aile bütünlüğünü koruyamamıştır. her neyse. ama yazarın kurgusu ve cümlelerin, kelimelerin valsi beni çok etkiledi. hemen bir kaç kitabın daha alacağım yazarın. ya kredi kartı kesim tarihi ne zamandı?

akıcı bir dil kullanmış yazar, konu bütünlüğünü güzel bir şekilde sağlamış, edebi açıdan başarılı sonuç olarak. fakat tarihselliği açısından bazı sorularım var

1. salahattin eyyubinin gençlik yıllarını meyhanelerde ve nahoş mekanlarda geçtiğini yazmış yazar-bu bilgiyi hangi kaynaktan almış
2. ismet hanım zengi ile evliyken selahattin ona aşık- kudüsü fethetmiş bir komutanın manevi kimliğine halle getiriyor bu bilgi, velevki zenginin ölümünden sonra evlenmiş olsa bile-yazarın bunla ilgili kaynağı varmı
3. raynoldu selahattinin isteği üzerine haşhaşinlerin öldürdüğünü yazmış-bunula ilgili kaynağı varmı
4. haşhaşinlerin, özelliklede sinanın selahattinle iyi geçindiği bir nevi müttefiki olduğu iması var- bunla ilgilide kaynak gösterilmesi lazım

kitabın edebi içeriğini beğendim ama tariselliği açısından şüphelerim var- bu haliyle kitap tartışma konusu oluşturur kanatindeyim

ya bu umberto düpedüz saçmalıyor, ama öyle güzel saçmalıyor ki. Ya adam damdan dama atlıyor ama öyle güzel öyle estetik atlıyor ki. Yalan söylerken bile o kadar efendi ki: soylu niketas diye başlıyor cümlesine. frederikİN başına bir sürü iş açıyor ama değerli babacağım diye başlanan söz nasıl yerine getirilmez ki. diğer yorumları hiç okumadan yazıyorum yorumumu, tahminim çoğu yorumcu karmaşık ve zor bir kitap diyecektir. ama eco nun bütün kitapları öyledir ki, anlamanız için biraz kafa yormanız gerekir. ayrıca umberto econun espiri anlayaışına hayranım, badulino ormanda azizi gördüğünde peki sana ne dedi diye sorduklarında o çocuğu badulino dedi diyor. burda çok ince bir espiri var. espiriyi açıklAmayacağım, herkes biraz kafa yorsun ve bulsun. rahip johannes ülkesine gittiklerinde bir sürü garabetle karşılaşırlar. halbu ki onlar altından ırmaklar akan köşkler, som altından saraylar, huriler hayal etmişlerDir. karşılaştıkları manzara tam anlamıyla garabettir. hatta onlarda badulino ya sizin topraklarınız şöyle böyle diye badalinonu tasavvurunun aynısını söylemektedirler. bu da çok orjinal değil mi. herkes için en kutsal yer bilmediği yerdir mesajını veriyor aslında burda. kitabın espirisinin altında saklanan asıl konusuna gelirsek eco ortaçağ hırıstiyanlarının hurafeleriyle dalga geçiyor.

gezmeyi sevenler için birebir, özellikle dağ ve yaylalardan hoşlanalar için birebir. konaklama, rakım, yol kalitesi herşey yazılmış. fotoğraflar müthiş. fotoğraflar yaz ve sonbahar mevsimi çekilmiş genelde. aklıma sadece kış mevsimi yani karlı havalardan oluşan fotoğrafların çoğunlukta olduğu bir kışın yaylalarımız kitabı hazırlayabilir yazar. gezmeyi sevenlere şiddetle tavsiye ediyorum

yazarın ilk kitabı, okuduğumda şaşırdığımı söyleyeyim. zira dil açısından çok profosyonel bir yazarla karşılaştığımı gördüm. kelime haznesi oldukça geniş, cümleler edebi ve akıcı. tarihi gerçekleri araştırarak yazdığı belli oluyor, çünki sayılar ve belgelere dayalı yazılar bunu gösteriyor. tarihi romanların en zor tarafı tarihi gerçeklerden kopmadan yazabilmektir. buda yazar için zor ve sıkıntılı bir süreçtir çünkü tarihi araştırma yapması mecburiyeti vardır. tarihi olaylarda kurgu sorunu yoktur, ne yazacağınız bellidir, zor olan bunu gerçeğe muhalif düşmeden ve edebi olarak yazabilmektir, yazar bunu başarmış kutluyorum ve okumayı öneriyorum.