E-Dergi

umberto econun bu kitabını beğenmedim. roman tadında değil. denizcilikle ve coğrafya ile ilgili o kadar fazla bilgi veriyorki insanın kusası geliyor. diğer kitaplarında da var bu ama burda kitabın çoğunluğunu oluşturuyor. econun bence en zevkli kitabı baudolino, daha sonra facoult sarkacı ve gülün adı. prag mezarlığı da güzel bir kitap. ama bu kitabı okumanızı salık vermiyorum.

son zamanlarda okuduğum en iyi roman, yazar yörenin o zaman ki halini, şivesini, meslek guruplarını, fakirliği o kadar güzel anlatmış ki. kullandığı espiriler yöreden ve köylülerin ağzından alınmış. aslında bu kitap ne yaşlı bir adamın evlilik macerasını ne de eşeğiyle yaşadığı hatıraları anlatıyor. bu kitap yaşlı bir adamın yalnızlığını anlatıyor. ne diyor hüseyin ağa eşeği can şenliğine yatarken nefesini duyayım diye seni aldım. evet abbas sayarı çok sonra tanıdım ne yazık ki. fakat gerçekten büyük bir yazarmış. daha çok onun yılkı atı romanı meşhur ama ben can şenliğinden başladım. hemen yılkı atınını da okuyacağım.

savaşın acımasızlığı ve aşkın azmini anlatan güzel bir eser. savaşta başarının ödüllendirildiği ve ufak bir hata bile olsa şiddetle cezalandırıldığını anlatan bir eser. hemingway in eserlerinde karşılıklı diyaloglar oldukça fazla. anlatımlar ise daha az. aslında dialog üzerinden metniilerletmek daha zor. ama yazar bunu güzel başarmış. zaten hemingwayin romanları kurgu üzerine. bu romanda kurgu mükemmel. sonunu kestiremiyorsunuz bu yüzden. iki eserini okudum. silahlara veda ve çanlar kimin için çalıyor. ikisnde de kurgu olağanüstü. ama çanlar kimin için çalıyor da yazarın dili daha gelişmiş. bu da doğal. çünkü çanlar kimin için çalıyor daha sonra yazılmış ve daha ustaca açıkcası.güzel bir eser okunmasını tavsiye ederim.

kesinlikle bir roman değil bu kitap. romansa eğer kurgu falan yok. atatürkle sosyalizmle ilgili yüzleşme. tamam politik fikirlerini böyle tartışabilirsin ama kaypakkaya hiç uymamış. eğer kahramnın biri atatürkse karşısındaki başka karakter olmalıydı. karaketrler yanlış seçilmiş mesela deniz gezmiş, kaypakkaya, sinan cemgil, mahir çayan gibi karakterler kullanılıp sosyalizmi tartışabilirdi. mesela şunu açıklığa kavuşturabilirdi. asıl liderin mahir çayan ve sinan cemgil olduğu deniz gezmişin sadece daha ön planda olduğu konusu. bu kitap kaan arslanoğlu defterini kapattı bende işin açıkcası diğer kitaplarını merak etmiyorum. diline gelince basit ve kısa cümleler. amam akıcı ve devamlılığında problm yok. yani yazma tekniği iyi ama kurgu yok. orjinal romanlar kurgu üzerine kurulmuştur ve daha önceden bahsedilmeyen karakterler olursa romanda orjinallik kazanır. bu sıradan bir kitap. kalıcı olamaz.

bu kitap gerçek bir olaydan birebir yazıldığı için yazarın diğer kitaplarındaki tat yok, neden mi? çünkü büyülü gerçekçiliğin büyüsü yokta ondan. marquezin bu kitabını sıkıcı buldum. yazarın ustalığına diyecek sözüm yok ama bana pek güzel gelmedi. yazar kendi hayal dünyasınadan bir şey katamamış içine, ki zaten katamazdı. marquezin bu kitabını okumayı salık vermiyorum okuyuculara. marquezi merak edenlere şu kitaplarını tavsiye ediyorum:
1. yüzyıllık yalnızlık
2. kolera günlrinde aşk
3. kırmızı pazartesi
4. aşk ve öbür cinler
5. bir kayıp denizci