E-Dergi

Kadir Daniş aslında romanları ve çevirileriyle tanınıyor. Ben olsam herkese ahir zamanda naat yazmayaduran deli divaneyi tanıtmak isterdim. Mesela 12 rebiülevvel gelse de herkese bu kitaptan hediye etsem. Bu benim bir iki naatı okuduktan sonraki hayalim ve ruh halimdi. Bu kitap, arka kapağını ve internet ortamına fışkıran coşku demetlerini gördüğüm an tuttu yakaladı beni. Şiirin feyzi de vardır ve bulunduğu kaptan taşar. Portakal bahçesi gibisin ey şair. Kokusu da güzel, tadı da güzel bu şiirlerin. Aynı mümin gibi. Önceleri her aşk gibi bu mahrem ilişkiyi sergilemenin meşruiyetini sorguladımsa da kucak dolusu teşekkürler sana. Efendimizle kurduğun sımsıkı ve sımsıcak bağa kalbimizi davet ettiğin için. Ve Fabrik'e de başarılar...
...
"yeni salavat biçimleri geliştiriyorum
ey ki
bakışlarını sırtımda, soluğunu ensemde,
avcunu omzumda duyduğum
ki ey, sıradağlara bakar gibi baktığım
...
one hundred loving salawats, every day
böyle söyledi şeyhim.
aşkım."

Kitap kapağındaki "yaşantı" ibaresi beni çekiyor. Elime alınca üşenmeden saydım, hepitopu 25 sayfalık bir metin bu. Bende bir pişmanlığa yol açmadı tabii. Üslubunu beğendiğim bir yazar Oliver Sacks. Kitap, yazarın kanserinin nüksettiği bir dönemde, ahir zamanında kaleme aldığı 4 makalesinden oluşuyor. Bu kitapta kendisinin de bahsettiği gibi, Freud'un ısrarla üzerinde durduğu yaşamdaki iki şeye, sevmeye ve çalışmaya nasıl sarıldığını ve ömrünü nasıl anlamlandırdığını görüyoruz. Nunc dimittis ilahisini alıntılıyor ilk makalesinde: "Dolu dolu bir hayat yaşadım ve şimdi gitmeye hazırım." Bu cümle, gerçekten onun hayatına benziyor. Beni en çok etkileyen şey "güzelim dünyada" yaşama şevki ve bunun için duyduğu minnet oldu. Şu cümlesine bakın: "Nathaniel Hwathorne'un 'dünyayla ilişkiye girmek' dediği şeyin zevkine vardığım için minnetarım." Son bölüm olan "Şabat Günü"nde de yaşamının sonundaki dinlenme gününe vicdanı rahat bir şekilde çekildiğini yazıyor.

Artık dünya yüzünde gidilmedik yer kaldı mı, bilmiyorum. Bu manada kâşif de kalmamış olabilir. Yine de "üç kutba" (Kuzey ve Güney kutuplarıyla Everest zirvesine) yürüyerek ulaşan ilk kişi olarak Erling Kagge'ye gönül rızasıyla bu unvanı veriyoruz. Açıkçası kitabın ustaca bir girişi var, bir anlatı sanatına giriş yaptığımızı düşündürtüyor. İskandinav ülkelerinin minimal tavrı kitabın yalın üslubunda parıldıyor. İlerleyen bölümler kitabın alt başlığının da ele verdiği gibi kişisel gelişim kitabı tadında ilerliyor. Yani kelimenin tam anlamıyla hayat bilgisi dersine dönüşüyor. Birden Mümin Sekman fırlayıp bize "öğrenilmiş çaresizliği" anlatıyor gibi. Kitabı okuduğuma ve Norveçli bir yayıncıyla tanıştığıma hiç pişman olmadım. Sessizlikle ilgili kitabını hususen çok merak ediyorum, inşallah tekrar baskı sürecini çok uzatmaz yayıncı.

İyi bir gazetecinin titiz bir çalışması neticesinde ortaya çıkan bir kitap, gayet akıcı. Meseleyi de çok güzel izah ediyor. Kızlarda görülen transgender illetini bir epidemiye benzetiyor. Mesela tarih boyunca erkeklerdeki oran, kadınların 3-4 katı iken ilk defa son on yıllarda yükselen bir ivmeyle kadınlar lehine vaka sayısı yüz kat, bin kat artıyor. Dolayısıyla bu, anormal durum salgın olarak nitelendirilmeyi hak ediyor ve yazar bunun ardındaki nedenlerin peşine düşüyor. Ve bu epidemiyi destekleyen hükümet politikalarından youtuber'ların çocuklar üzerindeki etkilerine, terapist yönlendirmelerinden linç kampanyalarına, tarafsız bir araştırmanın yapılamamasından eğitim sistemindeki uygulamalara değin geniş bir spektrumda meseleden bahseden hayli cesurca yazılmış güzel bir kitap.

Aşk Kitabı, Suriyeli bir şeyh efendinin kaleme aldığı bir kitap. Şeyh Ninovi, aynı zamanda değerli bir âlim. Youtube'da bu kitabın şerhini yaptığı oturumların videoları mevcut. Her sayfasında iki üç tane fragman yer alıyor. Bunlar basit bir dille yazılmış cümleler ama basitliğinin yanında çok yüksek hakikatlere işaret ediyor. Bir dost meclisinde tefeül etmelik bir kitap. Dünyada var olma nedenimiz ve var olma biçimimizin evrilmesi istenen ideal duygu olarak hazreti aşkı konu edindiği için okurken insanı ferahlatıyor.