E-Dergi

"Yaşamında bir amaç bul ve ona göre yaşa, derler. Ama bazen, ancak yaşayıp bitirdikten sonra yaşamının bir amacı olduğunu fark edersin, bu da genellikle hiç aklında olmayan bir amaçtır." Kitabın, içeriği en güzel şekilde özetleyen sözü belki de. Birbirinden bağımsızmış gibi görünen farklı hayatlar; ama aslında hepsi de yapbozun bir parçası. Düşünülmesi gereken güzel detaylar var.

Birkaç dakika öncesinde bitirdiğim okuduğum ilk Ahmet Ümit kitabı. Daha ilk sayfalarındaki açıklığı, gerçekçiliğiyle beni biraz şaşkına uğratmıştı. Yaşadığımız çevrenin Harikalar Diyarı olmadığını, toz pembenin ardında yatan kurşuni renkleri anlatan güzel bir kitap. "Beyoğlu'nun En Güzel Abisi" detayı da tatlı bir hava katmış romana.

Bir günde bitirdim diyebilirm. Hiç tahmin edemeyeceğim sonuçlarla karşılaşmıştım ve kitabın sonu da tahmin etmediğim bir şekilde bitmiş ağlamıştım. Hayali bir karakterde olsa bu kadar şeye nasıl dayanabiliyor diye şaşırmadan edemiyor insan. Sabıırsızlıkla 2. kitabının gelmesini bekliyorum.

Açıkcası ilk başlarda zorlanmıştım kitabı anlamakta, yazarın üslubu ağır gelmişti sanki. Ama daha sonra Adrien ve Mihail arasındaki bağda kaybolup gidiyor insan. Adrien'in Mihail'in dostluğunu kazanmak için pes etmeden çabalaması ve onu ön yargılarından kurtarmak istemesi, herkese onun aslında göründüğü gibi olmadığını göstermek istemesi hatta bu uğurda sevdiklerini bile karşısına alması şaşırtıyor insanı. Adrien'in azmine hayran kalmamak elde değil.

Muhteşem bir kitaptı. Yazarın en sevdiğim romanı...