E-Dergi

yazarın bahsettiği 'son duygu'nun tam olarak ne olduğunu anlamasam da konusu itibariyle güzeldi

Damaris ve Rogelio karakterlerinin hangisinin iyi hangisinin kötü olduğunu ayıramadığımız; saf kötülükle saf iyiliğin olmadığı; hepimizin birer gri zondan ibaret olduğunu gösteren bir hikaye.
Yazar Damaris'in hislerini daha derin yansıtabilirdi; ama hikaye tarzı olması ile ilgili olsa gerek;hislere yalın ye yüzeysel bir şekilde değinmiş.

Yalom'a ait okuduğum ilk kitaptı. Ben en çok 14.bölümden itibaren başlayan iki ana karakterin (Friedrich N. ve Josef) birbiri hakkındaki düşüncelerinin aktarıldığı kısmı beğendim. Kişilerin kendine itiraf etmekte zorlandığı varoluşsal problemleri kurgu haliyle güzel yansıtılmış. Dışarıdan her şeyin yolunda giden yollarımız aslında gerçekten istediğimiz yollar mı? Bunlar için ne yapıyoruz? Cesaretimiz var mı? Akışta mıyız?

İnsan gelecekten ürküyor. İnsanı ayakta tutan 'ana' duyguların olmadığı, tüm varoluşların sistematik şekilde hüküm sürdüğü Dünya da korkunç. Emek, his ve 'var olmak' kavramını sorgulayacağınız bir kitap.

Seçtiğim yolları sürekli sorguladığım bir dönemimde Matt Haig'in bu eseriyle karşılaşmak bana iyi gelmişti. Kitaptan edebi yön bekleyenler hayal kırıklığına uğruyor ne yazık ki. Cümleler oldukça düz. Derinlik yok. Vermek istediği bir mesaj var ve bunu afilli cümleleri olmadan yapmış.Tahmin edilebilir güzel bir kitap.Olumsuz yorumlara aldanmayın. Daha iyileri mutlaka vardır ama Matt Haig'e haksızlık etmeyelim.