E-Dergi

insanı gözlemlemek...galiba bizim yazınımızda onun üzerinde durmalı hem de çok!
Ampirizmi içselleştirmek.Muhtemelen bu yüzden bir yerlerinde kopuyor uyanıyoruz bizim romanlarımızda.Ansızın senaryonun dışında buluyoruz kendimizi.Okuduğumuzun içinde birileri ya da biri olamıyoruz.Acaba bu insan psikolojisinin takibi noktasındaki gözlem yetersizliğinden olmasın?Bence bu romandan romanı cekip cıkarmalıyız öncelikle.Sonra mı sonra o sıcak ateşli pür telaş hayat kokan insanımız hayatımız kendimiz canlanıp yaşayacağız dirileceğiz.Aslında en büyük devrim bu olur sosyal arka planımızı anlamakta biz bile zorlanırken başkaları nasıl anlasın?Bu eserin bu ustaca metodu beni üzdü ben kendi sığlığımızı gördüm onun ışıltılı kurgularında....

kendisini daha bir bu coğrafyadan bakan bir konumda bekliyordum...maalesef!.şu medyanın küreselleşme süreciyle beraber buyuk sermaye odaklarıyla cıkar uyumuna girmesi her halde encok gercek anlamda bilimsel kritik tutkunlarını rahatsız ediyor...görüyorumki ya bu sesler bizden çıkmıyor ya da bu sesler yanlış yerlerimizden cıkıyor..tamamen bir hayal kırıklığı.oysa arşivleri karıştırsaydık cok daha ayrıntılı bir kürt kronolojisi görürdük.Tabii ihtiyaç duyarsak...sanırım bazılarının buna gercekten ihtiyacı var!!!!