E-Dergi

Bir yazar kendi kendiyle ağız dalaşına girebiliyorsa, kendi kendini her şeye düşman gibi görebiliyorsa, o yazar, o insan gerçek anlamda yazar olmuş diyebiliriz..
Devrimiz sürekli beğenilmeye odaklıyken, sosyal medya diye dayatılan bu sosyal çürümenin nasıl bir toplum hedeflediğini görmek istemiyorken. Birey olamamış bireylerin çocukları birey haline getirmeye çalışmasını acıyla izlerken. Bernhard yaşamını sürdürmek adına ödülleri alır ancak bu ödüllerin ne kadar gereksiz ve aslında yok edici bir güç olabileceğininde altını çizmeyi unutmaz. Eleştiriyi kaldıramayan insan kusurlu olduğunu unutmamalıdır. Bunu unutmamalı ciddiye almalı, edepli olmalı ve hiç bir şeyi sonraya bırakmamalıdır.
Bu kitabı özenle okumanızı tavsiye eder iyi günler dilerim..

Bernhard bakkal çırağıyken hayatının dönüm noktası olacak bir yere geldiğinin henüz farkında değildir.
Acı çekmeyen insan parlatılmayan ve değeri asla bilinmeyecek olan sonunda da kaybolup giden bir altındır..

Thomas Bernhard ın gerçek bir savaşçı olduğunu ve kalkanınında dedesi olduğunu anlıyoruz..
Bu sade olmayı ama aslında asla basit olmamayı iç içe geçirmiş zeki adam bize bir şeyler fısıldıyor : Asla Pes Etmeyin!

Küçüklüğümüzde bir çoğumuzun başına gelen altına kaçırma meselesini ve aslında küçükken dedemizin veya bir büyüğümüzün bizi garip bir şekilde anladığı o unutulmaz dönem vardır ya..
işte o dönemi Bernhard eşsiz diliyle anlatmış bitmesin dersiniz biter hayat buda öyle bir kitap...

Bernhard ın devlet okullarını anladığı ve neden sevmediğini anladığımız, çıkarsız ve kalıpsız ve insan odaklı eğitimin hep yanında olduğunu anlatmaya çalıştığı eseri..