E-Dergi

• Şu ana kadar aldığınız en güzel yorum nedir?
• Bir lise öğrencisinin maili. İşte şu: “İnanmak zor geliyor böyle bir insanın varlığına. Sürekli okuyorum, okuyorum... Birini bitirip, öbürünü elime alıyorum kitapların. Ama hâlâ aynı şaşkınlık üzerimde. Evet, biz genciz. Evet, gelecek biziz. Fakat bugüne dek bu sözlerin gerektirdiği eylemleri yapan kimseye rastlamadım. Biz hep ‘bekleme’ modunda tutulmaya mahkum edildik. Kararlar alındı bizim yerimize, kariyerler çizildi, planlar, krokiler... Bir cümlemiz vardı hep ama öznesi olamadık onun hiç. Ya gizli özneler girdi araya, ya edilgen fiiller. Şimdi bir adam çıkmış diyor ki: Sen ‘genç’sin, bu yüzden odağındasın hayatın. Zihnine şekil verilecek kıvamdasın, şimdi hamuruna ne katarsan, bundan sonra tabağına hep o çıkacak. Bu yüzden ilgi gösterilmeli sana, birileri elinden tutmalı ki derin sularda kaybolmayasın. Sana bir rehber lazım mutlaka. Bazen kendi rehber oluyor, bazen rehber kitaplar, insanlar gösteriyor. Haksız mıyım ben şaşırmakta?”

• Bir okurunuzla yaşadığınız -bize anlatabileceğiniz- ilginç bir olay var mı?
• İmza günümde kitap imzalıyordum. Okurlarım sırayla geliyor, ellerindeki kitapları imzalatıyorlardı. Bir liseli kız kitabı önüme bırakır bırakmaz şiddetle ağlamaya başladı. Bir türlü susturamadık. Tezgahın arkasına aldık, biraz sakinleşti. Sonra sebebini anlattı. Sabaha dek ‘Sensiz Ama Seninle’ romanımı okumuş ve çok etkilenmiş. Sabah olunca ilk iş imzalatmaya gelmiş. Beni görünce içindeki set yıkılmış, gözyaşları sel olmuş. Sanırım romandaki baş karakterle beni özdeşleştirmişti.

Mervin ilkin tek cilt halinde yayınlandı. İngilizce ve Almancaya bu versiyon çevrilip yayınlandı. Biraz kalındı. Yayınevi iki cilt halinde yayılanmasının daha uygun olacağına karar verdi, öyle de yaptı. Bir de hatıra nakledeyim... Beni en çok sevindiren olayı ise Frankfurt’ta yaşadım. On beş yaşında bir Alman genç, Mervin adlı romanımın Almancasını okumuş, benimle tanışmak istemiş. İsmi Leonard imiş. Bir arkadaşın bahçesinde buluştuk, konuştuk. Müslüman olmak istediğini söyledi. ‘Neden?’ dedim. Kitabımı gösterdi. ‘Kitabınızı okuduktan sonra bu kararı verdim. Mervin benim rol modelim’ dedi.

Bir sitede yaşıyordum. Her yanı kapalı özel bir evrendi burası.
Bir gece garip, tuhaf, beklenmedik bir şey oldu. Tavanım aydınlandı! Merakla beklemeye başladım. Işık pencereden geliyor, her saniye biraz daha artıyordu. Gözümü oraya dikmiş tüm dikkatimle bakıyordum.
Belli belirsiz bir hareket gördüm. Bir gölge kımıldıyor gibi geldi bana. Sonra pencere zorlanmaya başladı ve açıldı. İşte o zaman fark ettim içeriden açılamayan pencerenin dışarıdan açılabildiğini!
Odama tuhaf giyimli biri girdi. İnsana hem benzeyen hem de benzemeyen bir canlı. Nasıl yaptı bilmiyorum, hiçbir ses çıkarmadan yavaşça süzüldü içeriye.
Başındaki fenerden yayılan ışık odayı bir nebze aydınlatıyordu. Beni görüyor olmalıydı. Ben onun yüzünü göremiyordum.
Kalbimin ritmi hızlanmıştı. Daha sık nefes almaya başlamıştım.
“Kimsin?” dedim sesim titreyerek.
“Bir görevli. Seni götürmeye geldim” dedi.
...

Issız bir vadide bir çınar ağacı. Ne zaman sıkılsam gidip gölgesine oturuyorum. Sonra bir kuş geliyor beni almaya. Zümrüt renginde. Emsali görülmemiş! "Senin için geldim” diyor, alıyor beni sırtına. Bir gezgin oluyorum. Bir hayal gezgini… Zamanda ve mekânda, hayalle gerçek arasında, sırlı yolculuklar yapıyorum. Sıra dışı insanlar tanıdım bu seyahatlerim esnasında, garip olaylara tanık oldum, unutulmaz serüvenler yaşadım... Eğer sen de gelmek istiyorsan benimle, bu kitabın ilk sayfasında buluşalım.