E-Dergi

"+Annem işteydi ve ben tüm gün güneşin altında yatıp bütün vücudumun güneş yanığı olmasını istedim. -Neden?
+Çünkü annemin eve geldiğinde bana krem sürmesini istiyordum. Eğer güneş yanığı olursam onun dokunuşunu hissedebilecektim."
Travmaların bir insanın hatta birkaç neslin hayatını nasıl etkilediğine dair akıcı bir roman. Günümüzde çoğu insan iyi ebeveyn olmaya çalışıyor hatta bunun için kaygılanıyor ya bence bu konuda temel alınması gereken noktaya işaret ediyor bu kitap.Çocuklarımız dünyayı bizim gözlerimizde görüyor ve öyle anlamlandırmaya başlıyorlar. Gözlerimizdeki hüzün, neşe, kaygı, korku hepsi onların ruhuna işliyor. Bu yüzden iyi ebeveyn olmak bizim kültürümüzdeki gibi kendini paralamak değil kendini iyileştirmek ve iyi olmaya devam etmekten geçiyor. Kötü evliliklerden mutlu bireyler yetişmiyor. Mutsuz evliliklerin içinde büyüyenler mutlu yuvalar kuramıyor çünkü.
Yani evlilik kurumuna herkes kendini iyileştirsin de gelsin bi zahmet.

Yazarın okuduğum ilk kitabı Afrikalı Leo idi. Çok sevmiştim. Bu kitabı da çok başarılı bir tarihi roman. Hikaye çok hızlı akıyor. Karakterler belirgin ve sağlam işleniyor. İnsan kendini yolculuğun içinde gibi hissediyor kitap boyunca. Zamanda yolculuk hissi veren tarih, aşk, aile, memleket, bağ hepsi üzerien düşündürecek bir roman..

Akıcı, eğlenceli polisiye arayanlara kesinlikşe tavsiyedir. İnsan ilişkileri çok iyi işlenmişti. Hem eğlenceli hem polisiye hem de yer yer içinizi acıtacak gerçeklere dikkat çekiyor.

çocuk ya da genç bir kadın olarak yazarla ortak şeyler hissettiğimizi düşünüyorum. kitabı anadolu'da, gelenekselliğin hakim olduğu bir ilçede büyüyen bir kadın yazmış deseler inanırım. italya'nın da gelenekçisi varmış demek ki..
benim için akıp giden bir kitaptı. travmalarıyla bazen dalga geçmesi bazen de mücadele etmeye çalışması kitabı benim için ilgi çekici kıldı.
kitap, nasıl ebeveyn olunmayacağına dair bir okuma olarak kabul edilebilir. evlatlarını, kendi muhteşem benlik ve hayatlarının uzantısı olarak gören tüm anne babalara gelsin..