E-Dergi

Çok farklı bir kitaptı; insanın çok zaman kanını dondurabilecek hikayelerle dolu. Bir çocuğun başına gelebilecek en kötü şeyler. Acaba gerçekten böyle olaylar yaşanıyor mu demeden duramıyor insan..

Nasıl güzel öykülerdir onlar öyle ve nasıl yaşamlardır. Kitabı alıp okurken belki birçok kez hüzünlenmişimdir. Uzun zamandır bir türk yazardan yazdıklarından etkilenmemiştin. Ne güzel yazmışsın be Mahir Ünsal Eriş.

Akşam yatağa girdiğimde şöyle biraz okuyayım diye elime aldığım kitap birkaç saat içerisinde bitiverdi. İlk defa bir kitaptan bu kadar çok alıntı yapacağım sanırım ve ilk defa bir kitapta altı çizili cümlelerim var. Ne güzel tanımlamar ne güzel anlatımlar. Tekrar tekrar okuduğum bitirişler.

Tek kötü yanı keşke okadar küçük ve iç içe yazılmasaydı. Kitabı elime aldığım zaman okumak istemedim bir müddet. Hiç sevmem bu kadar küçük ve birbirine birleşik ara olmayan sayfaları. Belki de öykü tadında deftere yazılmış gibi bırakmak istemiştir kim bilir.

2. kitabını da kısa zamanda alıp okumak bitirmek istiyorum. Öyle bir kitap ki okudukça bitmesin istiyor insan.

Bazı kitaplar vardır hafızanızdan uzun süre gitmezler. Hatta bittiğinde uzun süre kendinize gelemezsiniz. İşte bu onlardan biri bence.
Çocukluktan şimdiki yaşamına kadar geçen en önemli detayları hikaye içinde hikayelerle bize anlatabilmeyi başaran bir kitap. Elime aldıktan 3 saat sonra kitabın bittiğini fark ettim. Okadar güzel akıcı bir dille anlatışmış ki. Ve içinde sizi meraklandıran anılarla dolu.
Basit ama dolu dolu bir kitap. 13 yaşında ki bir çocuğun karşılaştığı insanlarla kısacık deneyimlerinden yola çıkan dolu bir hayat. Hiç bitmese dediğim bir kitap olmuş.

Bu kitap ne zaman bu kadar ünlendi ve kıymetli oldu. Sanki mutlaka okunması gereken mükemmel bir kitap haline geldi anlamadım ki?
Herkes gibi bu kadar ön planda olunca gittim aldım. Ama yok okuyamıyorum. Zorla bitirmeye çalışıyorum hani belki sonlarına doğru hızlanan güzelleşen kitaplardandır. "Başlarda sıkıcıydı ama sonra ne mükemmel bir kitap oldu mutlaka okumalısınız" diye inceleme yazarım diye ama yok olmuyor. Yorumları okudukça daha da soğudum kitaptan.

Ben yazarın daha önce diğer kitaplarını da okumuştum ama onlar böyle değildi. Hatta On Bir Dakika diye kitabını hala hatırlarım.

Sıradan, herhangi bir tanınmamış, ilk defa kitap yazan birinin elinden çıkmış gibi devam eden bir kitap olmuş bence.
Sevemedim. Akmıyor. İlerlemiyor.

Çocukken okuduğum adını asla unutamadığım bir kitap. Arşivimde bulunması adına yeniden aldım. Kitabın kapağı, ismi bile mutluluk veriyor insana. Çocuklarınız okuduktan sonra mutlaka siz de okumalısınız :)