E-Dergi

Eserin bir pasajında “kalan kısmı okumayı ertesi güne bırakın” deniyorsa da soluksuz bitirdim kitabı.
İkinci okumam sindirerek, betimleme ve kelimelerin resmi geçidini ve zenginliğini hayranlıkla seyrederek oldu. Bir dantel oyası gibi örülmüş uzun ve tutarlı cümlelerde yer alan psikanaliz, hayal gücü, tecessüs ve şehevi dolguları baş döndürücü idi. Kreşendo ve dekreşendo tadında dans eden kurgu tam bir efsane tadındaydı. Kahramanlardan önce ikisi sonra dördü ile birden sürpriz empati yaptıran bu yapıt bana şu meşhur cümleyi çağrıştırdı: “Gerçek üç tanedir.. senin gerçeğin, benim gerçeğim ve gerçeğin kendisi…”