E-Dergi

Bu romanı okumayı düşünenlere ilk tavsiyem; öncelikle yazarı tanımalarıdır. Keith Ablow; dünyaca ünlü, Amerikalı bir "Adli Psikiyatrist"tir. İşinde son derece başarılıdır ve aynı zamanda "New York Times" köşe yazarıdır.

Ablow' un ilk olarak "İntihar Cinayet (Murder Suicide)" kitabını okumuştum. (Psikopat' tan hemen sonraki romanıdır.) Bu romandan oldukça memnun kaldığımı da belirtmek isterim. Daha sonra yazarı tanımaya karar verip, roman yazarı olarak dünyaca üne kavuşmasını sağlayan "Psikopat" romanını aldım ve okudum. Kitap hakkındaki düşüncelerimi ise şöyle özetleyebilirim:

Romanı inceleyecek olursak; arka kapağı okuduğunuzda konunun oldukça açık olduğunu anlayacaksınız. Yazarımız; Psikopat' ta, yine kendisi ile aynı meslek sahibi, hatta bire bir kendisini özdeşleştirdiğini düşündüğüm Frank Clevenger' ın başından geçenleri anlatıyor. (Frank Clevenger, İntihar Cinayet de dahil olmak üzere, önceki kitaplarının da baş kahramanıdır.) Kitaba "psikolojik-gerilim" gözüyle bakacak olursak, gerilim temposu biraz düşük diyebilirim. Ama psikoloji adına çok fazla şey bulabileceğinizi iddia ediyorum. Çözümlemeler tek kelime ile mükemmel, yazarımız bu konuda çok başarılı. Yazarımızın tekniğini kavradıktan sonra, bu psikolojik çözümlemeler, günlük hayatta karılaşabileceğiniz durumlar karşısında size ipucu verebilecek güçte. Yine kitabı okurken çok sayıda dipnot ile karşılaşacaksınız. Çoğu okurun atladığı bu dipnotları kesinlikle atlamamanızı tavsiye ediyorum. Oldukça fazla nitelikli bilgiyi dağarcığınıza katacaksınızdır. Şizofreniyi, majör-minör depresyonu, paranoyayı, bağımlılığı ve nicelerini bu kitap sayesinde öğrenebilirsiniz. Freud' u, C. Jung' ı daha yakından tanıyabileceksiniz. (Bahsettiklerim, bir ansiklopedi bilgisinden ziyade, olaylar geliştikçe, çeşitli hastalar tanıdıkça yavaş yavaş anlatılan bilgiler; yani sizi sıkmayacaktır.)

Arka kapak dışında, daha fazla bilgi vermek istemiyorum. Sonuç olarak; eğer psikoloji seviyorsanız, çözümlemelere ilgi duyuyorsanız, -tereddütsüz- alın okuyun derim.

Eğer öncelikli olarak gerilim arıyorsanız; var, ama temposu biraz ağır. Bunun sebebi ise katilin başından geçenlerin de bize paralel olarak anlatılması. Suçlunun kim olduğunu tanıyıp bildiğimiz için gerilim seviyesi biraz düşüyor. Burda da devreye bolca psikolojik analiz giriyor. Daha yüksek bir tempolu kitap düşünüyorsanız, yine aynı yazarın "İntihar Cinayet" adlı romanını önerebilirim. Sözü geçen romanda da, bahsettiğim öğelerin çoğunu bulabilirsiniz.

Açıkçası kitabın orijinalini okumadım, bu kitap bana sadece eser hakkında fikir edindirebilmiştir diye düşünüyorum çünkü belli ki fazla yüzeysel. Bunun yanında çizimler çok başarılı, iskeletleri ve kurukafalarıyla, bıçakları ve mumlarıyla vs. kitapta, bir nevi hedeflediği gerilimi ve dehşet hissini sağlayabilmiş çizerimiz. Özet olarak fikrimi soracak olursanız gözüm kapalı tavsiye ederim, 1 saatinizi dahi almayacaktır okumanız, ama size epey bir şeyler katacaktır.

Parlak ve fantastik diyebileceğimiz bir fikrin, basit bir olay örgüsü ve sade bir edebi dille işlenmesi sonucu ortaya çıkmış eser. Romanı abartmaya gerek yok, çok başarılı bir eser diyemeyeceğim. Ama eğlenceli, bir solukta okunabilir, çünkü -bahsettiğim gibi- basit bir kitap. Sonuç olarak, bir şekilde elinize geçti ise veya elinizde mevcutsa okuyun derim ama satın almayı gerektirecek bir eser olmadığını düşünüyorum.

Emile Zola tarzının bütün özelliklerini bu eserde bulabilirsiniz. Aşırıya kaçan betimleme tarzına rağmen, oldukça sürükleyici. Ana karakterle kendimizi özdeşleştirerek romana giriş yapıyoruz. Karakterimiz yepyeni bir ortama giriyor kitabın başında, yani bizim gibi her şeye yabancı. Bu sayede onunla beraber biz de bir şeyler öğrenmeye başlıyoruz ve zamanla, işçi-kapital sahibi arasındaki çatışmanın içine düşüyoruz. Çok başarılı bir eser, Emile Zola' nın eserleri arasında favorlilerimdendir. Sonuç olarak, iddia ediyorum; kitabı okuduğunuzda, onu yaşamış gibi hissedeceksiniz ve kitapta yaşadıklarınız, anılarınızın bir parçası olacak.

Alın, okuyun...

Yorumlara genel olarak baktığımda, kitabı okuyanların genel olarak gereksiz ayrıntı ve sıkıcı anlatımdan bahsettiğini gördüm. Fakat Emile Zola' yı okuyorsanız bunların olacağını bilmeniz gerekir. "Naturalist" akımın öncüsü olan bu yazar; diğer eserlerinde de olduğu gibi olayları gayet ciddi, tarafsız ve tamamı ile ayrıntısıyla ele almaktadır. Yazarımız sonuçta, Victor Hugo öncülüğündeki "Romantizm" e karşı çıkmış, ve tepki olarak "Naturalizm" akımının gelişmesine önayak olmuştur. Eğer uzun betimlemeler, yazarın eseri bölüp yorum yapmaması ve "aşırı" gerçekçilik sizi rahatsız ediyorsa, hiç bir Emile Zola eserini okumayın çünkü bahsettiklerimin hepsi eserlerinde mevcut.

Eser hakkındaki yorumum ise; basit bir aşk hikayesi üzerine biraz hüzün eklenmiş ve eserimiz ortaya çıkmış. Yazarımız; her eserinde yaptığı gibi; sosyeteye(Paris), halka, ve sosyete-halk arasındaki farka değinmiş bu eserimizde de. Emile Zola' ya yabancı iseniz bu eserden başlamamanızı tavsiye ederim. Therese R'aquin okuyun, Apartman okuyun.