E-Dergi

Birinci baskısı 1931'e dayanan bu kitabın içeriğinde batıya özenen kızlarla ilgili yazılanlar ilgimi çeken tek şeydi diyebilirim. Ben bu kitabı 2011'de okudum. Sanki zaman durmuş gibi. O zamanlar da aynı sorunlar varmış demek ki. Büyüklerinin onları anlamadığını düşünen 1931 gençliği 2011'de "biz sizin yaşınızdayken şöyle şöyle yapardık, böyle böyle yapmazdık" cümleleri kurar olmuşlar. Galiba eleştirdiklerimizin yerine geçiyoruz zaman geçtikçe. Hayat basit bir döngü. Bu kitap da en güzel ispatı.

İhsan Oktay Anar gibi bir yazarın kitabını yorumlayacak güzel kelimelerim yok benim. Hayal gücüne hayran kalmamak elde değil. O kadar titizlikle yazılmış satırlar ki, insan kendini kaptırmaktan alıkoyamıyor. Nakış gibi ince ince işlemiş kitabını. Puslu Kıtalar Atlası'nı okuduktan sonra kitaplara bakış açım değişti. Sadece bu kitapla sınırlı kalmayın, bütün kitaplarını okuyun derim. Hatta okumakla da sınırlı kalmayın, üstadın da söylediği gibi kendinizi sınırlandırmayın. Bu dünyaya eğlenmeye geldik. Yalnız bir sıkıntı var, ne kadar başa alırsanız alın hep aynı sayfada bitiyor.

sürükleyici olduğu doğru; fakat edebi yönü tartışılır. bu çevirmen kaynaklı da olabilir. kitapta "inşallah" geçiyordu. başka bir örneğe ihtiyaç yok sanırım. kitabın içeriğinde dini bir şey geçmezken komik durmuş. takıntılı bir okurum, gayrimüslim değil. yine de seriyi okumamı engellemiyor tüm bunlar. sabırsızlıkla bekliyorum üçüncüyü.

acaba kaç kişi vardır
"bilmem neden böyle yapıyorum?" u okuduktan sonra içten gülümsemeyen,
"süt" ü okuduğunda sıcak bir tas süte ekmek doğrayıp da yemek istemeyen,
"dört zait" i okuduğunda kalabalığa çıkıp da öylesine de olsa fark edilmek arzusuyla dürtülmeyen,
"baba-oğul" u okuduktan sonra sığınmak için baba kucağı aramayan?
ve benim bu yazdıklarımdan sonra ilgisini gıdıklayamadığım bu kitabın okuru olmayan?