E-Dergi

Herkese merhaba;
Sevgili Oğuz Hoca’nın
kitabı ikilemlerime ikilem kattı. Bu mükemmel(!) dünyada duygularımızla yaşamaya çalışmanın, ruhumuza, aklımıza ve bedenimize neler yaptığını düşünmeden edemedim. Belki de bir metal yığını olarak devam etmenin, bünyede hiçbir duyguyu barındırmamanın artısı daha mı fazla olurdu acaba? En azından acımasızlıklar karşısında acımız olmazdı.

Ama sevgi, merhamet, acı olmadan da bu dünyadaki amacımızı yerine getiremeyeceğiz. Ne kadar zor bir döngü olsa da duygusuz asla !!!! Yeryüzündeki bu kadar çok duygusuz insanlara(!) karşı duygulu insanlar olarak yola devam etmek gerekiyor galiba. Çünkü başka türlü çekilmez bu dünya.

Kaleminize sağlık, bol okurlar