E-Dergi

İnsan Nedir? Hayretler icinde kalınacak kadar iyi organize edilmiş bir kitap. Biraz Sokratesvari geldi ki Sokrates’in tarzına, yaptığı ters köşelere ve kişiyi kendi silahıyla vurmasına bayılırım. Twain de yine ayni yolu izlemiş ve karşılıklı konuşma tarzında ilerleyen bu kitapta, insanin bir makine oldugunu, kendi kendine hiçbir şeye vakıf olmadığını ve yaptığı hiçbir şeyin kendi tasarrufunda olmadığını, soru cevaplarla çok güzel pekiştirmiş. Hayretler içinde kalarak okuyacaksınız zira yok artık dediğiniz yerler bolca olacak ama karşı gelmeye mecaliniz kalmayacak. Öyle bir manipülasyon diyim.

Bu kitabı oğlum Kayra’ya hamileyken okumuştum. Ve oğlumun adını etkilenerek koymuştum. Hoş, Kayra’nın hayatı ve sonu pek parlak sayılmaz ama kitabın tamamı beni inanılmaz etkilemişti. Atmosferi, yasam alanı ve karakterlerin konuşmaları, duyguları, ruh halleri… Kinyas ve Kayra'nın Günday’ın ilk kitabının olması akıl almaz gerçekten. Bu kadar başarılı olması, kitleleri etkilemesi… Favori yazarım olmasında en büyük paya bu kitap sahiptir, hala her kitabini merakla bekliyorum. Kitabın içeriğine gelince, Kinyas’ın ve Kayra’nın seçtikleri yolda ilerlemelerini an be an izliyor ancak hiçbir şey yapamıyorsunuz. Adeta yaşlı bir kadının filmdeki iyi karakterleri kötülerden savunmak için ekranla konuşması gibi. Sonunu göre göre ama yine de merakla yollarında ilerlemelerini izliyorsunuz. Yanlışlar ve doğrular birbirine girmiş, aydınlık karanlığa boğulmuştur artık. Zararın neresinden dönülse kardır?

Cocuklara kayiplarin verdigi duygulari ve bunlarin verdigi ezici hislerin aslinda normal oldugu ve elbet azalacagi guzel betimlerle verilmis. Illustrasyonlar guzel, metaforlar da epey iyi. Basinda kara bulutla gezinmek ve bu yuzden basin onde yuruyup etrafi gorememek, gozune sabun kacmis gibi aglamak istegi, ahtapotun kollarinin vucudu sıkması gibi kalp sıkışıklığı gercekten cok cok iyi benzetmeler. Dahasi cocuklara her seyin gececegini de vad ediyor. Cok basarili bir kitap.

Yillar once okudugum Çürümenin Kitabı adli eseri ile beni kendine hayran biraktiran Cioran’in uzun zaman sonra elime aldigim ikinci kitabi; Burukluk. Ancak aforizma tarzinda yazilmis ve bolumlere ayrilmis bu kitap beni cok cok etkilemedi. Daha cok gunluk hayatta yapilan sohbet icerigi gibi. Bir kitabin icinden sevilip paylasilabilecek cumlelerin biraraya getirilmesi gibi… Yine de dusunus bicimini begendigim icin okunmaya deger bir eser olarak dusunuyorum.

Nermin Yıldırım’ın yazdığı 2. benim okuduğum 3. kitabı. Kimi yazar roman yazmak için gelir şu hayata ki bu kitabıyla birlikte bu yazarın da bu grupta olduğuna kani oldum. Kitap merak uyandırarak başladı. Bölümler karakterler üzerinden değişerek anlatıldı. Olaylar ilmek ilmek çözüldü. Yaralara dokunuldu. Olması gerektiği gibi de sonlandı. Kitabın adının anlam kazanmasıyla boğaza inen yumruk eşlenik vücut buluyor. Bu ayrıntı bile bu kitabı okunmaya değer kılıyor. Tam kararında bir roman. Edebi değeri olsun, kaleminin lezzeti olsun, akış olsun hemen her şey okurun damağında tat bırakıyor. Kadın yazarların böylesine başarılı olmasıyla ayrıca gurur duyuyorum. Çok çok beğendim. Hemen elimde olmayan diğer kitaplarını da alacağım.