E-Dergi

Kurgu olarak son dönemde okuduğum Hüddam´a benzettim diyebilirm. Bence Ahmet Umit´in romanlari arasinda polisiye türüne en yakin denebilecek roman bu olmus. Tabi romanın dilinin akıcılı her zamanki gibi kuşku götürmez bir gercek.

bende sadece hayal kırıklığı uyandırdı. Kitabın isminden başlamak gerekirse, orjinali "Memoria de mis Putas Tristes" olan kitabı "Benim Hüzünlü Orospularım" olarak çevirme becerisini gösteren yayıncı ya da çevirmeni tebrik etmek gerekir(!).
Yayıncının ya da çevirmenin böyle bir hakkı olabilir mi bilmiyorum, bence bu her şeyden önce yazara yapılan büyük bir haksızlık.. Kitapta bir hüzün olduğu doğru ama bu hüznün kaynağı "orospular" değil şüphesiz. 90'lık "dede"nin kendisi... Marquez için kötü bir başlangıç olduğunu düşünüyorum.

Bu romanda cinayet belkide en geri planda kalan konu. Mevlana, Sems Tebrizi, Konya vs hakkında kaliteli bilgiler vermesinin yanında bir insanın bilinç altı ile mücadelesinin, hayaldemi dünyada mı olduğunu bilmeden geçmişini yorumlamasını enteresan şekilde anlatan çok güzel bir kitap.

Okurken büyük keyif aldığım bir kitap 2 dönemi birden anlatan hüzünlü bir aşk hikayesi

Kitapta konu bütünlüğü yok. Çok dağınık ve bir türlü toparlanamayan bir anlatım. Hayal kırıklığına uğradım. iyi okumalar