E-Dergi

Aşk insanın ayrıldığı "aslî vatanı"na karşı bir özleyişi, bir feryadıdır. Aşkta yutkunmak olmaz. Aşık aşkını haykırmak zorundadır. Aşkta varmak değil; yolda olmak ve aramak esastır. Bu arayış seste, desende, renkte, kokuda, mısrada, isyanda, darağacında kendini gösterir. Aşk anlatılmaz, kelimeye dökülmez. Kısacası insanın varoluş probleminin cevabı aşktır.

"Aşk imiş her ne var alemde İlm bir kîl u kâl imiş ancak"

"Hacerul Esved özel olarak Hz. Peygaber'in genel olarak da insan-ı kâmilin elini sembolize etmektedir. Çünkü İnsan-ı Kâmil yeryüzünde Allah'ın gören gözü, yürüyen ayağı, tutan elidir. Zahiri Haccın tavafı nasıl Hacerul Esved'den başlıyorsa bâtınî Haccın izni de İnsan-ı Kâmil'den alınan el ile başlar. Ve bu elin rehberliğinde tâlipli aslî dostu olan Allah ile ezeli ahdini tazeler, sözleşmesini yeniler. "

"Siyah gül vardır ama enderdir. Allah cümlemize bulmayı ve koklamayı nasib etsin. (Amin!)"

"İttikâ takva sahibi olmak, salih amel işlemek, günahlardan ve tüm kötülüklerden kendini çekmek demektir. Takvâyı kendine bir hayat tarzı seçenlere Kur'ân "Allah dostu" demekte ve onlara hem dünya hayatında hem de sonsuzlukta müjdeler olduğunu vurgulamaktadır."

" Kimi Hallac gibi darağacında yapar mi'râcını kimi Nemrud'un ateşinde, kimi Çarmıh'ta, kimiyse balığın karanlığında. Lâmekan olan varlığa mi'râcın mekanı olmaz... Mi'raç Allah'ın sevdiği ve seçtiği kullarına bir lütfudur. Ruhânî bir şölendir bir hayret ve haşyet yolculuğudur. Burada yaşananlar Allah ile kulu arasında anlatılması yasak bir sırdır. Mi'râcın kemâli tekrar dünyevî hayatın realitesine geri dönmek ve yeniden hizmet için insanlık okyanusunun içine katılmaktır. Mi'râcı büyük olanın hizmeti/çilesi de büyük olacaktır."