E-Dergi

“İlişkiler bazen bitti sandığımız yerden yeniden filizlenir mi?”
Bu romanı okurken aklımda hep bu soru vardı. Rıdvan Aklan’ın Yaka Paça Aşkı; aşkı, vefayı, dostluğu ve küçücük iyiliklerin bile hayatı nasıl değiştirdiğini samimi bir dille anlatıyor. 200 sayfalık kısa ama yoğun bir roman; gündelik hayattan kesitler gibi sıcak ve gerçek.

En sevdiğim noktalardan biri, yazarın para konusuna bakışı oldu. Çoğu romandaki “para = kötülük” klişesi yerine daha dengeli bir yaklaşım var. Para insanı belirleyen şey değil; asıl farkı niyet, iyilik ve dayanışma yaratıyor. Bu da hikâyeyi hem gerçek hem düşündürücü kılıyor.

Aşk romanda sadece romantik bir his değil; kırgınlıkların, geçmişin ve yeniden güvenmenin yolculuğu. Dostluk ve vefa ise görünmez omurga gibi; küçük temaslar bile hayatı değiştiriyor.

Bazı yan karakterlerin geçmişi biraz daha açılabilirmiş ama akıcılığı bozacak bir eksik değil.
İnsan ilişkileri, ikinci şanslar ve içten bir hikâye sevenlere kesinlikle öneririm.

Mahmut Abdullah’ın Dedeye Yol Göründü adlı eseri, taşranın gündelik yaşamından yola çıkarak büyük insan meselelerini irdeleyen kısa ama yoğun bir anlatı. Merkezde “Dede” var: yaşlılığın getirdiği yalnızlık, unutulma korkusu ve geçmişin yükleriyle boğuşan bir ihtiyar. Eşiyle kırgın ilişkisi, çocuklarıyla mesafesi ve özellikle oğlu İbrahim Zeyni’nin arabulucu rolü aile bağlarını açığa çıkarıyor. Dede’nin en büyük beklentisi olan “taziye haberi” ise hem ironik hem de trajikomik bir durum; yaşlılığın acı bekleyişini gözler önüne seriyor.
Yazar kısa ve derin cümlelerle taşranın atmosferini güçlü biçimde aktarıyor; halk söyleyişleri ve karakter iç monologları metni sahici kılıyor. Olay örgüsü dışsal olarak durağan ilerlese de, asıl yoğunluk karakterlerin iç dünyasında. Basit bir olay üzerinden yaşlılık, aile çatışmaları, sadakat ve unutulma korkusu gibi evrensel temalara dokunan eser, kısa ama düşündürücü, hem hüzünlü hem de yer yer gülümseten bir okuma sunuyor.