E-Dergi

Sadece 600 kitap okumuş biri olarak Cemil Meriç'i eleştirmek bana düşmez.O yüzden sadece konu hakkında bilgi vermek istiyorum.Kitap diyalektik odaklı bir metodoloji ile doğu ile batı ayrımını sosyolojik ölçütler üzerinden ele alıyor.Edward W. Said'in -kendisi F.Fukuyama'nın "Tarihin Sonu" tezini eleştirmiştir- Şarkiyaçılık adlı eserinden farklı olarak batıyı veya doğuyu bir diğerinin gözünden anlatma gereksinimi duymamış (Kitabın geneline bakarsak).Meriç, bu eserinde -yine Edward W.Said'den farklı olarak- şahıs eksenli bir tarihi serüven hazırlamış.Bu serüven bizlerin düşünce mekanizmasına dokunacak ve düşünmeye teşvik edecek -gerçek manada- bir olgu.

Kitabın %10 luk kısmı kısa bilgilendirmelerden %90lık kısmı ise ödevlerden oluşuyor.Daha çok, teknik çizim konusunu en az temel olarak bilenlere ve bu konuda kendini geliştirmek isteyenlere hitap ediyor.Sıfırdan başlayacak olanlara tavsiye edilmez.

Edebi yanından ziyade psikolojik yaklaşımları ağır basan bir kitap.

Konu ve içerik bakımından Canan Tan'ın kitaplarına benziyor.Üslup olarak ise biraz daha sade olduğunu söyleyebilirim.

sadece bir yaşamöyküsünden ibaret.felsefi veya diyalektik dayanımlı bir içeriği olmaması bir yana edebi değeri bile olmayan bir kitap.