E-Dergi

Yazarın kendine fazlasına güvenerek yazdığı çok belli. Bir yerden sonra yazardan soğuyorsunuz. Kitaptan değil. Olaylar çarpıcı olsada açıkçası kitap için tek yorumum var: Kuru Gürültü.

Kitap benim için kesinlikle farklı bir anlatım tarzına sahipti. Anlatım pek çok insan için fazlası ile argo gelebilir. Bu arada bazı kelimelerin Türkçeye birebir çevirisi okurken istemeden bir tebessüm belirdi yüzümde.

Bazı arkadaşlar için belirtmek zorunda hissettim, kitapta bir ütopya anlatılmıyor. Bu bir anti-ütopya kitabıdır; kara ütopya ya da distopya, ne derseniz diyin.

Uğur Yücel´i hep sinemadan ve televizyondan takip edip, takdir etmiş biri olarak, bir de edebi alanda nasıl bir iş çıkardığını görmek istedim. Sonuç: Gayet ilginç öykülerden oluşan bir kitap olmuş. Türk edebiyatı için farklı bir anlatım tekniği kullanmış diyebilirim. Hani neredeyse bir Poe tadı var. Gotik bir anlatım tarzını etnik ve dini motiflerle süsleyerek hikayeler yazmış. Yalın değil ama güzel bir dil ve güzel bir anlatım. İnsanın dilinde, dimağında enteresan fotoğraflar/tadlar bırakmış.

Küçük Kara Balık´ı okuyan bir çocuk büyüdüğünde halkı, ülkesi satılırken "Ben paramı kazanıyorum bana ne" demez. Aynı çocuk kendisini kul, köle yapmaya çalıştıklarında "Kaderim buymuş, daha kötüsü olabilirdi" diye boyun eğmez. "Yapamazsın" dediklerinde boynunu eğip geri dönmez.. Ve derenin sonunu bulamasa bile bulmaya çalışırken öleceğini bilerek yaşar bu hayatı. Masal deyip geçmeyin, çocuklarınıza okutun. Küçük Kara Balıklar tükendiğinden beri berbat bir dünyada yaşıyoruz, bunu unutmayın..