E-Dergi

Kitabın temel iddiası her hayatın ancak onu yaşayanın gözlerinden bir anlam kazandığıdır. Anlamın salt kendilik tarafından anlaşılır olması, kendine çizdiği etik patikanın başkaları tarafından kaçınılmaz olarak absürt bulunmasına yol açar. Dolayısıyla tıpkı İbrahim gibi kendi yolunu izleyen hiç kimsenin anlaşılmak gibi bir derdi olmamalıdır. İman şövalyesi absürtün peşinden koşar. Esasen bu kitabın ne teolojiyle, ne İbrahim'le, ne de Eski Ahit'le bir alakası var; Kierkegaard'ın göstermek istediği şey "istisna hali"nin bir etik kategori haline gelerek Kantçı kategorik imperatif veya Hegel'in nesnel ahlakı gibi tümel iddia barındıran teorileri askıya almasıdır. Elbette Kierkegaard bunu en çarpıcı şekilde anlatmak için "Öldürmeyeceksin!" emrini askıya alır fakat esasında bu sadece bir maksimdir, her önermeye uygulanır.

Tercihe göre Korku ve Titreme'den önce veya sonra okunabilir. Yer yer yüzeysel ve tekrar edici bir niteliğe sahip, bir doktora öğrencisinin elinden çıktığı belli oluyor fakat konuya ilgi duyanları Derrida'nın "The Gift of Death" kitabına veya Milbank, Hauerwas gibi isimlere yönlendirmesi gayet yerinde. Çok derin analizler beklememek şartıyla Korku ve Titreme'ye dair ek bilgiler öğrenmek için güzel bir kitap.

Daha etkileyici bir Kant sunumu hayal edemiyorum. Deleuze'ün en "teknik ve katı" gözükeni bile bir sanat eserine dönüştürmekteki eşsiz yeteneği, bahsettiği sanatçı-filozof imgesinin faaliyete dökülmüş hâlidir.

Oldukça sade ve Bergson düşüncesine giriş için okunması gereken kitap. Sanırım isminden dolayı felsefe-dışı okuyucu kitlesinde ilgi uyandırmış ve kitabın zor olduğu söylenmiş. Buna katılmak pek mümkün değil zira eser Clermont-Ferrand Lisesi'nde verilen kısa derslerden oluşuyor ve kronolojik olarak Bergson'un ilk okunması gereken eseri. "Şuurun Doğrudan Doğruya Verileri" isimli doktora teziyle devam edilmesini tavsiye ederim.

Fransızların Nietzsche alımlayışını anlamak için kılavuz kitap. Sadece Deleuze'ün kalan eserleri için temel fikirleri barındırmakla kalmayıp Derrida gibi ayrıksı duran bir figürün bile ilk dönem eserlerinde etkisini çokça görmek mümkün. Dikkat edilmesi gereken husus kitabın oldukça öznel bir Nietzsche yorumu olması ve herhangi bir şekilde "konuya giriş" iddiası barındırmamasıdır (ki ironik olarak dönemin temel fikri "nesnel bir yorum"un imkansızlığı etrafında gezinir.).