E-Dergi

Hegel'in tez, anti-tez ve sentez üçlemesinin teslis inancıyla (baba-oğul-kutsal ruh üçlemesi) mantıksal özdeşliğini gösterdiği din derslerinden bihaber olunması gerekiyor bu yöntemle İslam dinini sentez olarak çıkarsamak için. Yani İslam dinin çıkarsadığınız yöntemin niteliği bile Hristiyan, komik bir durum.

Kant'ın izinde bilim-öncesi (zamansal değil; mantıksal öncelik) konuları ele alan ve modern bilimin dayandığı nesnellik iddialarını yerle bir eden bir eser. Maksimi daraltarak daha "basit" hayvanlardan yola çıkması insanın önontolojik serimlenişinde kaybolmadan yolumuzu bulmamızı sağlıyor ve "biyoloji" adı altında kastettiğimiz kurucu onto-epistemolojik ilkelerin/ilkesizliklerin ne ifade edebileceğine dair bir fikir veriyor. Bu kadar önemli; fakat bir o kadar da ihmal edilmiş bir konu nadir bulunur.

Çeviriyi beğenmedim, kelimeler çevrilmiş fakat cümle yapıları olduğu gibi fransızcada duruyor, son derece basit ve giriş niteliğinde bir eser olmasına rağmen okumayı zorlaştırıyor.

Ontolojik farkın uçlarında gezinen Heidegger'in bile, kendi terimleriyle ifade etmek gerekirse, In-der-Welt-sein'ını gösteren, filozofu maddeci anlamda dönemine indirgemeksizin onun bağlamsal ögelerini kayrana çıkaran bir başyapıt. Sadece Zein und Seit (Varlığa ilişkin soru ve Dasein'ın ontik-ontolojik müstesnalığı) için değil; Ereignis ve geç dönem Holzwege gibi temalarını bile kapsayan bir düşünce matrisinin izlerini sürüyor. Salt felsefi bir dille konuşmak gerekirse "Heidegger'in Hegel'ci çözümlemesi" derdim.

Hayatından kronolojik kesitlerle birlikte farklı düşünce dönemleri ve önemli eserleri bir giriş niteliğinde incelenmiş. Yazarın kendi yorumlarına yer vermesi bir biyografide olmaması gereken olumsuz bir özellik gibi görülebilir fakat ironik olarak filozofun yapısöküm metodu her türlü nesnelliğe direndiği için "objektif bir biyografi" ne kadar mümkün diye sorulabilir, hele ki konu hayatının farklı dönemlerine keskin geçişler yapmış ve üslubuyla baş döndürmüş Derrida'ysa.