E-Dergi

Bazı bölümlerini gözlerim dolarak okudum. Yang Fei’nin babasıyla ilişkisi, karısıyla yaşadıkları ve ölümden sonra yeniden karşılaşmaları çok dokunaklıydı. Fare kız ve sevgilisinin hikayesi ise sadakatin gerçek anlamını hatırlattı. Ölülerin bile bekleme salonunda sınıf farkına maruz kalması, sistemin ne kadar çarpık olduğunu gösteriyor. Kitap aslında ölümden yola çıkarak bize yaşamı anlatıyor...

Bir roman değil, bir yüzleşme gibiydi...

Momo-Yalnızlığın Kalbine Düşen Hikaye

Kitabın her sayfasında Momo'ya sarılmak istedim. Özellikle kimsenin artık onunla konuşmaya vakit bulamadığı o anlarda… Gigi’yle vedalaşmak zorunda kaldığında, bir başına kaldığında… O yalnızlık hissi, Momo’nun bakışlarında bana kadar geldi sanki. Sessizliği, o sessizlikteki derinliği öyle gerçekti ki.

Momo’da en çok içimi burkan şey, onun hiçbir şey yapmadan sadece var oluşuyla bile iyileştirici olmasıydı. Konuşmuyor, yargılamıyor, acele etmiyor… Sadece kalıyor, yanında oluyor. O kadar saf, o kadar sahici ki, onun gibi bir dostun varlığını hayal ederken bile boğazım düğümlendi.

Bir yandan da kendimi düşündüm. Zamanla kurduğum ilişkiyi. Koştururken neleri kaçırdığımı… Gerçekten yaşıyor muyum, yoksa sadece tüketiyor muyum zamanımı?

Momo, bir çocuğun bile dünyayı nasıl değiştirebileceğini, bir kez daha sessizliğin bile bir çığlık olabileceğini gösterdi.

“Fareler ve İnsanlar”, insani duyguların en temelini – dostluk, umut, çaresizlik ve merhameti – sade ama sarsıcı bir dille anlatan bir roman. George ve Lennie’nin kurduğu hayal, yalnızca onların değil, dünyada kendine bir yer arayan herkesin hayali gibi. Hikayenin her satırında o dönemin ekonomik sıkıntılarını ve bireylerin nasıl ezildiğini hissediyorsunuz. Ama en çok da, dostluk adına verilen bir kararın insanın içini nasıl yakabileceğini… Küçük bir kitap, ama bıraktığı etki çok büyük. Bitirdikten sonra bir süre sessiz kalmak istiyorsunuz.

Yu Hua'nın kaleminden yine etkileyici bir eser!

İlk olarak Yaşamak adlı romanını okumuş ve derinden etkilenmiştim. Bu yüzden yazarın diğer kitaplarını da keşfetmeye karar verdim. Okuduğum ikinci Yu Hua kitabında da aynı etkiyi hissettim. Her ne kadar bazı bölümlerde tekrara düşse de, anlatım su gibi akıyor; kitabı elinizden bırakmak istemiyorsunuz. Finaldeki son paragraf ise yüzünüzde hoş bir tebessüm bırakmayı başarıyor.

Yu Hua, sade ama derin anlatımıyla sıradan insanların hayatlarını evrensel duygularla harmanlıyor. Bu eserinde de bireyin iç dünyasıyla toplumun gerçekleri arasındaki çatışmayı ustalıkla işliyor. Yer yer tekrar eden bölümler bile karakterlerin ruh hâlini pekiştiren bir etki yaratıyor. Kitap bittiğinde, ardınızda buruk ama sıcak bir his bırakıyor.

Yu Hua sevenlere ya da Çin edebiyatına ilgi duyanlara kesinlikle öneririm.

Hayatın içinde olan herşey bu kitapta var ve yazar bunu hala yaşamaya devam eden bizlere yüzümüze tokat gibi vurmuş.. mükemmel anlatım.