E-Dergi

sabahattin ali'nin hangi kitabına başlasam ilk 10 sayfa çok sıkılıyorum. ama ilerledikçe değişik bir bağ oluşuyor kitapla aramda. bittiğinde ise ben daha evvel bu kitabı nasıl okumadım diyorum. içimizdeki şeytanda yine bu hisleri yaşattı bana. sabahattin ali yolda, otobüste vs okunmaz. onu okumak demek her kelime, cümle üzerinde düşünmek demek. bunu bir kez daha anladım.

konu cok güzel. o savaşta yasananlar gözümde canlandı göz yaslarımı tutamadım. onun dışında dili coooook sadeydı. cocuk kitabı mı okuyorum diye dusundum bir ara acıkcası. dili daha güzel kullanabilirdi. sahika ve ferayeden sonra merakla aldım ama onun verdiği tadı alamadım. ve diger kitaplarını almaktan vazgeçtim.

bir arkadaşımın tavsiyesi ile okudum. cok begendim açıkcası. efendımızın hayatından örnek verilip daha sonra pedegojık acıdan bu degerlendirilmiş. en cok bu yonden sevdm. zira diğer kitaplardan bu yönü ile ayrılıyor. cocuğum henuz yok ama öğrencilerime nasıl davranmam gerektiği hakkında bilgilendim.

murat menteş kitaplarından sonra bana cok kuru geldi açıkcası. bazı şeyler cabuk sonlandırılmış. bazı şeyler ise havada asılı kalmış. sanki yazarın canı sıkılıp kitabı son vermiş gibi bir izlenim uyandı. daha uzun ve ayrıntılı olabilirdi.

kurt seyit ve shura'dan daha çok bağlandığım bir kitap oldu. shura'da yabancı bir kültür ve yaşantı vardı ama murka bizim içimizden biri. bu yüzden daha cok ilgimi çekti. kimi zaman kurt seyit'e kimi zaman murka'ya cok üzüldüm ve kızdım. seyit'in yalnızlığı murka'nın cocukluğu ve böyle devam eden inişli çıkışlı bir hayat. yalnız merak ettiğim bir şey var. leman ve sükran'ın arası daha sonra nasl olmuş.? ya da şükran nasıl bir hayat yaşamış?