E-Dergi

Roman 60'lı yıllarda yaşayan bir çifti anlatırken betimlemeleri bol bol kullanmış, belki eşyalar ve yaşanılan ortam betimlemelerinden 60 lı yıllar olmasının bir anlamı olabilir ama anlattığı öz itibarı ile günümüzde de geçerli bir konu.Genç çiftin yaşamlarını anlatırken, okuyucuya "kişisel özgürlükler mi daha önemli yoksa etrafımızda bizi saran sahip olduğumuz veya sahip olmayı istediğimiz/düşlediğiniz şeyler/hayatlar mı?" diye sorduruyor ve burjuva yaşamına bir özentinin (lüks ve pahalı bir yaşam isteyen herkes için) kişisel özgürlüklerin sonunu getirdiğini göstermiş. Tavsiye edilir.

fransız yazar georges perec 'in, içinde tek bir '' e '' harfi olmadan cemal yardımcı tarafından çevirisi yapılıp, ayrıntı yayınlarından çıkan kitabı.
yazarın kaybolmasına göz yumduğu '' e '' harfinin, fransız işbirlikçiler tarafından nazilere verilen ve toplama kampında ölen annesini simgelediği söyleniyor. iddialara göre, perec açıklayana kadar, hiç bir eleştirmen kitabın e' siz yazıldığını fark etmemiş.Ben bu yorumu yaparken bile düşündüm bu kadarcık yazıyı e kullanmadan yapayım diye ama başaramadım doğrusu.

27 yaşındaki Bird lakaplı bir adamın doğan çocuğu karşısında düştüğü ikilemi konu ediniyor. Çocuk tuhaf bir biçimde doğuyor , ucube gibi . çift başlı doğduğuna inandırılmak isteniyorsunuz fakat kitabı okurken bir nevi tümör canlanıyor gözünüzde . kitap Bird'ün etrafında dönüyor, diğer karakterler silik sayılır . Bird , böyle bir bebeğin öldürülmes mi yoksa yaşaması mı gerek , bunun değerlendirmesini yine kendi psikolojisi açısından değerlendirip duruyor hep . adı üstünde , kişisel bir sorun .

Her bir cümlesi o kadar özenle seçilmiş ki aslında uyuyor gibi görünen adamın hepimizden daha ayakta olduğunu fark etmemek mümkün değil. Aksi takdirde hangi insan acıyı, yalnızlığı, umursamazlığı, yok oluşu bu denli içselleştirerek anlatabilir ki? Eğer dünyayı anlamlandıramadığınızı düşündüğünüz bir anda okursanız kitabı, tıpkı bana hissettirdiği gibi okuyana fazlaca "kendine dair" hissettirecek satırlar. Müthiş betimlemeler. Belki de uyuyan adam aslında dünyaya ve onun getirdiği karanlığa maruz kalmaktan yorulmuş, kendi içindeki yolculuğunda uyanık kalmayı seçmiştir...

Kitap üç bölümden oluşuyor: Bize Dair, Bilime ve İnanca Dair, Kaosa Dair. Her bir bölüm de birbirini kapsayıcı nitelikte. Bütüncül bakış açısı ile yazılmış ‘Kimsenin Bilemeyeceği Şeyler’ kitabını okurken en dikkatimi çeken şey, satır aralarında yazarın sorduğu sorular oldu. Soruları okurken başka başka sorular da zihnimizdeki dehlizden yukarı çıkıyor. İşte o sorulardan bir kaçı:Çocuk yetiştirirken ne yapsak? Sıra dışı ve ‘başarılı’ bir kişi mi, gerçek ve sıradan bir insan mı yetiştirmeli?Bir düşünsenize, bugün yahut 50 yıl sonra hayata gözlerimizi kapadığımızda, gerçekten bizim olan ne kalacak geriye?Tüm evren devinir ve değişirken bazı insanların ‘sabit’ kalmak için uğraşması hayret verici değil mi?