E-Dergi

yazmaktan çok silen yazarları severim. 100 sayfadan az minicik kitaplarda ne cevherler ışıldar, bilirim. ama bu kitap çok kısa olmuş =) tadı damağımda kaldı, biraz daha macera yaşasalardı, birazcık daha sohbet edebilselerdi ne güzel olurdu. rafineden de rafine, özden de öz, ince ince sızlayan bir büyüme hikayesi.

Hem güldüm, hem ağladım. Zor zamanlarda darlık içinde yaşayan; kapladığı yer küçük, kalbi kocaman insanların hikayesi. Çeviriye hayran kaldım. Biraz "Candide", biraz "Onca Yoksulluk Varken", biraz "Godot'u Beklerken"... Yaşı kaç olursa olsun çocuk neşesini ve saflığını koruyanların hikayeleri, çocuk neşesini ve saflığını koruyanlara çok şey söyleyecektir.

Ciltli, kurdele ayraçlı bir kitap okumayalı epey zaman olmuş. Baskı kalitesi, yazı tipi seçimi, kağıt rengi, hatasız redaksiyon, içindeki illüstrasyonlar… her şeyiyle güzelliğin ta kendisi bu kitap. Çevirisine hayran oldum. Savaşı ve savaşın siviller üzerindeki yıkıcı etkilerini anlatıyor ama sevginin, ümidin, dayanışmanın, iyi yürekliliğin resmini de çizerek…

Neredeyse tek güzel tarafı çocukluk fotoğrafları… Son derece düz, Fournier’in alışılmış mizah-hüzün çeşnisinden yoksun, bir kardeşi değil de bir komşuyu anlatıyormuşçasına mesafeli. Sıkıldım ama göçüp gidenin hatırına bitirdim.

Öncelikle çeviriyi ayakta alkışladığımı söylemek istiyorum, neredeyse “böyle çeviri yapamayacaksanız yapmayın” diyesim var. Çevirmeni için kitap alıyoruz ya bazen, çok iyi yapıyoruz:) Kişisel olarak etkilendiğim konuları içeriyor olduğundan kitabı pıtpıt eden bir kalple okudum: çocuklar, çocukluğun nemli kuytuları, kız aşkı, hayatla debelenirken küçükleri unutan büyükler, maddi ve manevi fukaralık…Hüzünle soslamadan ama ince ince kanatarak anlatmış. Yazarın diğer kitaplarını sabırsızlıkla bekliyorum.