E-Dergi

Sayfalar ilerledikçe bir kitabı değil, kendimi okuduğumu fark ettim.
Kaçtığım, susturduğum, ertelediğim ne varsa karşıma çıktı.
Meğer en uzun yol, insanın kendine olan mesafesiymiş.
Bu kitap o mesafeyi biraz kısalttı.

Kitabın dili çok akıcı ve bir solukta okuyabileceğiniz bir roman. Kitapta geçen ve beni çok etkileyen bir pasajı paylaşmak isterim; "Gidenler bizden hep bir parça götürürler. O parçanın yerinde de derin izler kalır. Herkesin bir yara izi vardır insanlardan gizlemeye çalıştığı. Saklamak için çok uğraştığı bir yara izi. Herkesin bir yara izi vardır kimseye dokundurtmayacak kadar güzel olan. Baktıkça nefes alabiliyor olmanın kıymetini anlamanı sağlayacak bir yara izi. Bu izlerle yaşamaya alışırsın. Bir sabah belki gün doğarken baktığında dışarı, yaşamayı yeniden sevebilirsin ve bir gün elbet birileri o yara izlerine dokunur. Acında biraz olsun hafiflemeye başlar."

İnsanın kendi öz benliğini yitirmesi konusu gerçekten çok güzel bir şekilde işlenmiş.

Dönemin sorunlarını, harika anlatımı ve edebî diliyle çok güzel ifade edilmiş. Bir solukta okudğum kitaplardandı okurken çok keyif aldım.

Yazarın dili gerçekten çok akıcı ve sürükleyici, adeta kendinizi kitaptan bir karakterde buluyorsunuz. Kesinlikle okumanızı tavsiye ederim.