E-Dergi

Beklenti yüksek olunca ortalamanın üstünde bir kitap yazılsa da istenen beğeni düzeyine erişilemiyor. Puslu Kıtalar Atlası veya Suskunlar kadar iyi olmadığı doğru ancak, olmamış demek çok sert bir yorum. Yazar güncel olaylardan bir hayli etkilenmiş. Bunu çeşitli zamanlarda kitap arasına sıkıştırdığı ustaca yorumlardan görebiliyoruz. Kimi zaman da ilginç örneklerle medeniyet tanımı, savaş eleştirisi ve insanlık tarihine farklı bir bakış da romanı zenginleştiren parçalar olmuş.

Bir kitabı okuduktan sonra arkasından bu kadar düşündüğüm olmamıştır. Farklı insan karakterleri üzerinden doğu ve batı arasında sıkışmışlık kahramanın üzerinde gösteriliyor. Yer yer günümüze de yansıtılabilecek bir ironi ince bir zekanın ürünü. Zaman zaman absürd diyaloglar ve insanların olmadık davranışları gülümseten bir kitap.

Bir tarih kitabı olarak değil de İlber Ortaylı'nın yakın tarihle ilgili yorumları olarak okunması gerekir. İlber hocanın olabildiğince nesnel yaklaştığını söyleyebilirim. Tarih referansı olarak başka kitapların kullanılmasını tavsiye ederim.

Körlük'den sonraki devam romanı. Bu sefer devlet ve yönetim eleştirisi yapılmış. Kitabın sorusu şu: Muhalif görüşler azınlık olduğu sürece demokrasi olur; ya çoğunluk olursa ne olur?

İnsan bencilliğini anlatan çok ilginç bir roman. Eğer herkes kör olsaydı acaba yaşanılan tarih nasıl olurdu. Herkes eşit şartlarda olmasına rağmen iyiyle kötünün yeniden kutuplaşması. Kimileri hayatta kalmak için bir araya gelir, kimileri de diğerlerini sömürmek için bir araya gelir. Yazar, roman içinde isim kullanmamış ve diyalogları da virgüllerle ayırdığı için ilk başta okuması zor ancak bunun yazarın tarzı olduğunu söylemeliyim; yazarın bir diğer kitabı "Görmek"de de aynı tarz uygulanmış.