E-Dergi

Ölmeye Yatmak, Türk Edebiyatı açısından önemli bir eserdir, çünkü mektup, anı, gazete haberi, günlük gibi birçok anlatı türü bu kurmacada biraraya gelmiştir. Ayrıca bireyin iç çatışmalarını, çevreyle ve eşiyle olan sorunlarını da uzun uzadıya dillendirdiği için "modernist" bile sayılabilir. Yine karakter Aysel'in kendi geçmişiyle yüzleşirken bizim de yakın tarihimiz hakkında fikir sahibi olabilmemiz önemlidir. Belki ihanetten fazla bahseder ama sadece inançlarımıza uygun değil diye bir kitabı eleştirmek yersizdir. Edebiyat kitabı, kurmaca bir metindir, ne yazarıyla ne de okuruyla bir bağlantısı yoktur. Adalet Ağaoğlu'nun Damla Damla Günler'ini, yani günlüklerini okursanız, eşi ve evliliği hakkında Aysel karakterinin tersini düşündüğünü göreceksiniz. Edebiyat eserleri, ahlaki, dini, veya siyasi boyutlarla değil, edebi boyutlarla değerlendirilmelidir. Ölmeye Yatmak'ı değerlendirirken de buna dikkat etmeli, yapabiliyorsak modernizm hakkındaki kitapları karıştırarak düşünce üretmeliyiz.

Halit Ziya'nın edebiyat otorilerince Mai ve Siyah'tan bile daha usta bulunan kitabı. Roman, Servet-i Fünun döneminin "hikaye" anlayışını yansıtır ki, işte bu da Servet-i Fünuncuların, Tanzimatçılar ve geleneksel edebiyatçılardan farklı olan -karakter çizme- anlayışlarıdır. Romanda bahsi geçenler, ne Divan edebiyatındaki kahramanlar gibi klişediler, ne de Tanzimat romanlarındaki gibi yazar tarafından istedikleri yere oturtulan tiplerdirler, onlar kanlı canlı karakterlerdir, hissederler. En önemlisi yazar müdahil değildir, karakterleri istediği gibi "anlatmaz", onları okuyucuya "gösterir".

Hamadeh, Kafadar, Terzioğlu, Necipoğlu gibi önemli tarihçilerin görüşlerinden yararlanarak geliştirmiş düşüncelerini. Bu yüzden güvenilir, objektif, çok yönlü bir kitap. Zaman zaman Divan şairlerinden beyitler vermesi ve onları konuyla alakalı bir biçimde yorumlaması da ayrı bir güzellik. Genel olarak 18. yy İstanbul'u ile geçmişteki İstanbul karşılaştırılıyor, değişiklikler devlet politikası tabanında yorumlanıyor diyebilirim.

Küfür kullanarak yazmak çok riskli bir iş aslında. Ama Perihan Mağden kitabın çizgisiyle üslubu aynı doğallıkta tutturduğu için göza batmıyor.

evet bilindik bir konu, ama İnci Aral üslubu ile o kadar değişik ve gerçekçi bir hal kazanmış ki, sanki siz de aldatılıyorsunuz okuma süreci boyunca. Heyecanlanıyorsunuz, Azrayla birlikte o kötü anı yaşıyorsunuz. İnci Aral'ın en beğendiğim kitabı.