E-Dergi

bir solukta okunan, akıcı, sürükleyici heyecanla okunan bir kitap.. beklemediğim bir son ile bitti. kitabın finalinde şaşırtan güzel bir kurgusu var. ama edebi yönüyle zayıf buldum..

harika bir kurgu.. hikaye sevmeyen ben Stefan Zweig'in kitaplarını zevkle okuyorum..
bu kitapta en çok bir insanın hiçlikte nasıl bir ruh halinde olduğu dondurdu beni..

4 yaştan başlayıp ergenlik çağına kadar uzanan ebeveyn çoçuk ilişkilerinde problem yaşanan noktaları örneklerle anlatan çok hoş bir kitap.. Sınır koymak nedir ve çoçuk yetiştirmede ne denli önemlidir sorularını etkili bir şekilde anlatmış..

"Size düşen görev kendinizi kabullenmenizdir, benim sizi kabullenmemin yollarını aramak değil." diyor yazar Nietzsche'nin ağzından..
Ben de keşke diyorum kabullenilmek gibi bir duygumuz olmasa ya da o duyguyu ihtiyacımız gibi hissetmesek.. Nietzsche Ağladığında..
İnsanın hayata dair, yaşamına dair verdiği kararları 'ne kadar özgürüz?' sorusu çerçevesinde yeniden sorgulatan bir kitap..
Bruer ve Nietzsche'nin birbirleri üzerinde kurmaya çalıştığı ruhsal üstünlük sebebiyle çıkan güç savaşlarının doğurduğu doyumsuz sohbetleri barındırıyor. Oldukça sürükleyici bir kitap ben zevkle okudum..

Bir insanın sınırlarının ne olduğu, nereye kadar genişletebileceğini ve en önemlisi kendini bilmenin ve kendine güvenmenin örneklendirildiği güzel bir roman. Akıcı anlatımı içine biraz da gizem katarak sürükleyici bir hale gelmiş. Ama ufacık da olsa kendinin farkında olmak isteyen kişilerin kesinlikle okumasını tavsiye ederim..