E-Dergi

Ah! şu elmas yüzüğün dili olsada konuşsa …
nazanın hayatını okurken anksiyetemi arttıran bu kitap, kötülerin karmasını yaşadığını uzun uzun anlatmamasıyla beni hayal kırıklığına uğrattı .Kitapta kimse hakketiğini yaşamadı . Ne Nazan kötü kadın olarak ölmeyi ne Haldunun annesini tanıma şartları ne mazharın nazana yaptıklarından sonra küçük vicdan azabını saymazsak mutlu mesut yaşamasını ne hacerin perişansızlğı ne de garson ahmetin masumluğunu göremeden ölmesi kimse hakkettiğini görmedi .

Ahhhhh Cevriye okuduğumda çok etkilendiğim kitaplardan biri . umut taşımanın aslında ne kadar acı verici olduğunu anladığım kitap