E-Dergi

Auster in ilk romanı. Aslında ilk sayfadan sizi içine alıyor ancak yine de çok beğendiğimi söyleyemeyeceğim. Sanırım başka kitaplarını da okuduğum için, bu kitap bana Auster in hazırlık kitabı gibi geldi. Çok daha beğendiğim kitapları varsa da yazarı okumaya bu kitaptan başlanılabilir diye düşünüyorum.

Auster ile çok geç tanıştım. Sunset park, New york üçlemesinden sonra okuduğum 3. kitabı ve resmen tarzına aşık oldum. İlk 100 sayfa durgun, sonra olaylar gelişiyor ve elinizden bırakamıyorsunuz. Yazarın kitaplarındaki karamsar, tek başına kalan karakterlerle adeta kendimi özdeşleştiriyorum. Birde filmler ve kitaplar hakkında epey ayrıntılı yorumları var. Filmler olmasa da kitaplar çok ilgimi çekiyor. Örneğin bu kitap sayesinde "mezar ötesinden hatıraları" buldum ve sipariş verdim. Austerin tüm kitaplarını alıp koleksiyon yapacağım. Kendisiyle tanışmayı ve sohbet edebilmeyi gerçekten isterdim. Yaşlandığını düşündükçe üzülüyorum. Umarım daha uzun yıllar yaşar ve bize tadı doyulmaz eserlerini bırakmaya devam eder.

Sanırım üçlemenin en iyi kitabıydı. Başı ve sonu yani. Ortalarında biraz sıkıldım. Sonunda da tüm kitaplardaki karakterleri birbiri ile iç içe geçirmiş fakat hem bağlantıları var hem yok gibiydi. Değişik.

Çabucak okudum bitti. Biraz kafa karıştırıcıydı ama Auster in bu serisi bana çok da hitap etmedi sanki. Diğer romanlarının daha iyi olduğunu düşünüyorum. Yine de 3. kitabı da okuyacağım.

Paul austerın okuduğum ikinci kitabı. Başlarda biraz sıkıcı geldi. Özellikle kitapla ilgili olan bölüm. Ama sanırım Auster bunu her kitabında yapıyor ve bir bölümü alakasız bir konuyu irdeleyerek geçirtiyor. Ve kesinlikle belirsiz sonları seviyor. Son 30-40 sayfası heyecanlıydı. Polisiye değil psikolojik gerilim filan yazmışlar ama bence öyle de değildi. Sonuç olarak bence okunabilir, üçlemenin kalan 2 kitabını da okuyacağım fakat keşke seri olsaydı. Birbirinden bağımsız olması enteresan.