E-Dergi

okumak için geç kaldığım bir kitap. başta sıkıcı başlıyor, tıpkı tutunamayanlar gibi. fakat 100 ile 128. sayfaların arasını okurken aşırı heyecanlandım; psikanalizle ilgili nasıl ironiler var.. en son tutunamayanları okurken yaşamıştım bu hisleri.1962 de ölmeden yazmış ahmet hamdi tanpınar bu romanı ve adeta çığır açmış. tekrar tekrar okunası.!!!

yalom çok değerli bir psikiyatrist ve yazar. nietzsche ağladığında ve divanı okuduğumda çok etkilenmiştim fakat bu kitap bana hitap etmedi. belki okuduğum dönemdeki ruh halimle, belki de ölüm ve yas ile ilgili olmasıyla alakalıdır bilemiyorum. üzülerek beğenmediğimi söylüyorum.

bir çırpıda okudum, güzeldi.

zülfü livaneli... çok tartışılan, popülist olduğu söylenen yazar... onu bunu bilmem de adam iyi yazıyor bence. bir kedi, bir adam, bir ölüm favorimdir. bu da ondan sonra gelebilir. içim acıdı okurken. ah martılar, canım hayvanlar, canım doğa.. nedir çektiğiniz bu insanların elinden.!?!

gereğinden fazla uzun bir kitap. bitirmek için epey çaba sarf ettim ve ne yazık ki zorlandım. normalde charles dickens dilini severim fakat genel anlamda sıkıcı bir kitaptı. kısım kısım sürekli karşınıza çıkan karakterler (micawber lar gibi) can sıkıyor. üstelik iş bankası yayınları olmasına rağmen yazım hatalarının bolca bulunması beni üzdü. bazı yerlerde de çeviri iyi yapılamadığından anlamsız cümleler ortaya çıkmış. hiçbir kitaba bu yakıştırmayı yapmak istemesem de benim için 'vakit kaybı' oldu.