E-Dergi

Grange geri gelmiş.Bundan önceki kitabı öncekiler gibi değildi ve bir yazarımı kaybettim diye düşünmüştüm ama Kızıl Karma ile geri gelmiş.Çok sevindim.Okurken merakla hayretle zevkle okudum.Diğer kitaplarında da dünyanın farklı coğrafyalarının kültürünü dilini dinini yazmıştı bu kitabında da Hindistan'ı okuyorsunuz.İnanç adı altında tuhaf tarikatları, uyuşturucunun ne nalet birşey olduğunu ,insanı insanlıktan çıkardığını,çocuklukta yaşanan travmaların nelere yol açacağını okuyorsunuz.İnsanın uyuşturcuyla hayvana bile değil birer şeytana dönüştüğünü okuyorsunuz.Ne olacak diye merakla sayfaları çeviriyorsunuz.Diğer yandan yazarın müthiş bir hayal gücü var "kötü"bir hayal gücü aslında... Tüm bunları yazan birisi nasıl bu düşüncelerle bu sayfaları yazdı diye düşünüyorsunuz.Dünyanın hiçbir yerinin günlük güneşlik olmadığını okuyorsunuz.Bir sonraki kitabı hangi cehennemde geçecek merakla bekliyorum

Nişanlılar" ismiyle bu kitabı raflarda görseydim almazdım çünkü bir aşk hikayesi okuyacağımı düşünürdüm ve aşk hikayesi okuyacak yaşı çoktan geçtim.
Haksızlık etmişim kitap bir başyapıtmış.Sanki kahramanlarımız Renzo ve Lucia nın hikayesini okumadım da yazar bana bir bardak çay veya bir fincan kahve eşliğinde karşılıklı oturduk anlattı da anlattı.Şimdiye kadar sık rastlamadığım şekilde okuyucuya da seslenen hatta laf atan bir yazar Alessandra Manzoni...
Kitaptan bir kesit
Başından geçen serüveni onun ağzından dinlemek büyük bir zevkti.Öyküsünü anlatırken sözlerini şöyle bitiriyordu"Kargaşaya girmemeyi,meydanlarda nutuk atmamayı,kiminle konuştuğuma dikkat etmeyi,fazla içmemeyi öğrendim Çevrede kızgın insanlar varsa kapı tokmaklarına el sürmemeyi öğrendim Başıma neler açacağını iyice düşünmeden ayağıma çıngıraklar bağlamamayı öğrendim.Daha yüzlerce şey öğrendim."
Okursanız Eğer edebiyat, tarih,sosyoloji okuyacaksınız.
Sevgiler...

İspanya iç savaşı,bir gemi ile Şili'ye sığınmacı olarak gidiş,sonrasında Şili de bir diktatörün zulmünde toplama kampında geçen acı dolu günler...Kitaptaki kahramanlardan bahsetmeyeceğim.İnsanlığın her dönemi aslında savaşla kıtlıkla hastalıklarla kısacası acı ile dolu.Pandemide bizden önceki insanlar savaşlar gördüler bizim payımıza da bu düştü diye düşünmüştüm hep. Dünyanın her yerindeki insanlar aynı acıyı hissediyorlar dedim ve şu cümle çok doğru geldi bana "Acı duymak kaçınılmaz birşeydir ama acıyı çekmek tercihtir"
Kitabın sonunda İsabel Allende teşekkür yazısında "Bu bir roman, ama tarihi olaylar ve kişiler gerçek.Roman kahramanları kurgusal,onları tanıdığım insanlardan esinlenerek yarattım.Çok azını hayal etme gereğini duydum.Bu kitap, sanki biri bana dikte ediyormuş gibi kendi kendine yazıldı." diyor.Yazarın Ruhlar Evi'nden sonra okuduğum ikinci kitabıydı.
Okursanız eğer farklı bir coğrafyanın acı çeken insanlarının hikayesini okuyacaksınız.

Oya Baydar okunmalı okunmalı çok guzel bir tat bırakmalı beynimizde yüreğimizde...Bütün kitaplarını okumalısınız.Küçük bir kız çocuğu gibi elinizden tutup sizi güzel diyarlara götürüyor anlatacaklarını dinlemelisiniz derim.

çok begemdim guzel kurgulanmış bir kitap