E-Dergi

Sadece Karadut ve Sitem şiirlerini bilir, severdim ama İnsan Kasidesi, Körpe Gelin gibi nicelerini ve çoğu şiirinin satır aralarında kalmış, insanı hayrete düşüren o müthiş tasvirlerini, ruhunun yansımalarını ve o yoğun insan sevgisini gördüm.

Uzun tasvirlerden hoşlanmayanları ya da ''her an bir şey olacak beklentisi'' içinde olanları sıkabilir.

''Gün gelir, diyorum, birileri anımsar bizi...'' Böyle bir dizesi vardı. 2000 yıl öncesinden anımsanmaya devam ediyor Sappho. Demek ki yüreklere dokunuyor yarım yamalak ta ulaşsa günümüze şiirleri. Ege denizinin hırçın sularına ayaklarımı uzatmak gibiydi şiirlerinden kalan parçaları okumak.

İnsan çok büyük beklentilerle okumaya başlayınca ''Sade ye haksızlık mı ediliyor acaba? Ne var ki yazdıklarında bu kadar büyütülecek diyebilir. Çünkü çağımızda insan ilişkileri çokça kirlendi, masumiyet ve ahlak anlayışı sorgulanır oldu. Yazıldığı zamanlarda çok ses getirmiş, şaşırtmış, yazarının ötekileştirilmesine sebep olmuş öyküler ama aslında her birinde erdemin yüceltildiği aşikar. Kısacası her biri hayatın içinden, olmaz diye bir şey yoktur dedirten öyküler.

Farklı, hoş bir kitap. Tam da Coelho tarzı aslında. Aktarılanlarda belki dinler açısından ufak tefek farklılıklar görülebilir ama akıcı, sürükleyici ve etkileyici