E-Dergi

Yalnızlığın çok güzel anlatıldığı bir eser. Kalemine sağlık Şermin Yaşar.

1930'ların İstanbul'u kültürel olarak ikiye ayrılmış gibidir. Fatih'te geleneksel bir hayat tarzı hâkimken Harbiye'de Avrupai bir yaşam vardır. Bu kültür ayrımı farklılığının arasında kalmış olan Neriman'ın etkileyici hikayesi... Yazar her iki kültürü de çok ustaca okuyucuya sunmuş.

Peyami Safa'nın ilk baskısı 1930 yılında yapılmış otobiyografik romanı. 15 yaşında hasta bir çocuk, bir yandan kendisinden dört yaş büyük akrabasına olan aşkının acısını çekerken bir yandan da dizindeki rahatsızlığın acısını çekmektedir. İçsel çatışmaların ustaca anlatıldığı bir klasik.

Romanın genel kurgusu içerisinde çok fazla karakter ve bu karakterlere ait olaylar var. Hani jenga oyunu vardır. Tahta bloklardan oluşturulan kuleden parçaları çekersiniz ama kule devrilmez. Kitapta da bu karakter ve bazı anlatılan olayları kitaptan çıkarsanız, hikayede hiç bir eksiklik hissetmezsiniz. Onun dışında anlatılan hikaye de pek ilgi çekici gelmedi. Nerede yazarın Aziz Bey Hadisesi'ndeki naif karakterler nerede bu dejenere olmuş karakterler...

Yazarın Aziz Bey Hadisesi adlı kitabını okudum ve çok beğendim. Hikaye ve tarz olarak Reşat Nuri Güntekin okuyormuşum hissi uyandırdı. Bu kitabını da beğendim. Lakin ilk 120 sayfayı okumakta zorlandım, zira Şehnaz'ın sıkıntılı aşkına değişik örnekler veren bir 120 sayfa okudum. 15-20 sayfada da bu anlatılabilirdi. Anne ve anneanne hikayeye girince okuması daha keyifli bir hikaye oldu.