E-Dergi

"Nasıl yani okula gitmekten korkan bir tek ben değil miyim? Öğretmenler de mi kaygılanıyormuş?"
Maya'nın Okuldaki İlk Günü yavrumuza okula dair kaygıları konusunda yalnız olmadığını hissettirdi. Ve evet, kurabiyeler sıcacık bağlar kurmak için en tatlı adımlardan biridir Teşekkür ederiz

Kitapta her hayvan kendi yapısına göre farklı kaygı besliyor. Daha sonra okulda tanıştıkları arkadaşları ile bunları birer birer aşıyorlar ve oflayıp puflamalarının yerini neşeye bırakıyorlar. Aslında kaygının tek bir kelimeden ibaret olmadığını; içinde farklı bir çok başlık barındırabileceğini ve beraber olduktan sonra bu zorlukların aşılabileceğini anlatan çok tatlı bir kitap. Ben çok beğendim umarım yavrumuz için de yol gösterici olur

Kitapta sanki anne ayı çocuk, çocuk ayı da yetişkinmiş gibi hareket ediyor. İlkokula başlayan yavrumun kaygılarını biraz azaltması için almıştım. Eğlenceli bir dili var. Biz keyifle okuduk. Yetişkinlerin de endişe edebileceğini, tüm çocukların okuldan korkmadığını, bazılarının çok hevesli gittiğini görmüş olduk Böylece kitap ile kaygının yaşı olmadığını, bu duyguların da normal olduğunu, zamanla geçeceğini hatta okula çok hevesli ve rahat gideceğini konuşma imkanı bulduk.

Kekeme olan yazar çocukluğundan bir kesiti anlatıyor. Böyle şeyler bana çok dokunuyor ama kitap nispeten mutlu bir sonla bitiyor. Yazar bir şekilde yaşadığı olumsuzlukları tatlıya bağlayıp hayatında güzel başarılara imza atmış. Bazı noktaların daha detaylı anlatılmasını isterdim ama daha çok gençlik kitabı tadında olduğu için yeterli de diyebiliriz. Bir yetişkin olarak sevdim ve hem yetişkinlerin hem de gençlerin okuması için tavsiye ederim

Fatih Duman'dan okuduğum ilk kitap.
Yazar öyküsünü; "Bir yerlerde duyduğum bir cümle açtı bazen ilham kapımı, birinin anlattığı kısacık bir hikaye beni hayal deryasının içine düşürdü, bir türkü kulaklarımda kendi kendime anlattığım bir hikaye oluverdi. ...Çok önceden duyduğum bir hikayeyi bence ve kendimce bir öyküye çevirdim." Cümleleri ile tanımlıyor ve tam da böyle bir öykü sunuyor. Öyküsüne türkülerden kesitler ekleyip, dinlememizi tavsiye ederek duyguyu daha yoğun bir hale getiriyor. Anadolu'da bu tarz hikayelere çok rastlarız. Muhakkak bir yerlerde dinlemiş, okumuş, şahit olmuşuzdur ama bu tanıdıklık sıkmanın aksine beni öyküye daha çok çekti.Aşina olduğumuz cümleler, tanıdığımız ama çoğu zaman dile dökemediğimiz duygular...Bir tarafta sevdasını aklı pahasına yaşatmayı seçmiş bir meczup, öbür tarafta kaçtığını sanarken her seferinde yine kendi zihnine dönen bir Ahmet...Bu güzel öykü kalbime hüzünle karışık hoş bir duygu bıraktı. Meczup ile tanıştığıma memnun oldum :)