E-Dergi

Bahar hanım in Dahice Dedikodular yazılarından seçmeler. Kalemini çok beğeniyorum zaten, başarıları gölgelenen, göz ardı edilen kadınların mücadelesi, boyun eğmeyen kadınların zor yaşamlarıni yine ilgi çekici ve yalın bir şekilde aktarmış.

Okul hayatında her Salı yapılan öğrenci - danışman hoca görüşmeleri bitmiş, oturmuş mezun olup güzel bir kariyer inşa etmiştir. Ama modern zamanlarda pek çok insanın yaşadığı boşluk, ben ne yapıyorum hissi de gelip içine yerleşmiştir. Bir TV programında hocasını ölüme yakın bir hasta olarak gördükten sonra yine Salı görüşmeleri başlar. Her şeye sahip iken boşlukta hisseden öğrenci, ölüme buna yakın hasta ama hala sevdikleriyle iletişim kuran, o son ana kadar aklı, ruhu, bedeni izin verdiği ölçüde yaşamin tadını çıkaran, üstelik hala bildiğini paylaşmak için çabalayan hocası. Salı günleri yine görüşmeler başlar ve ortaya bu kitap çıkar. Kitabı başlarken ikilinin hayatı hakkında daha çok şey okuyacağımi düşünmüştüm ama ağırlıklı olarak Profesörün yaşam felsefesini okuyoruz. Mitch bir konu belirliyor ve Mori deneyimleri, hisleri, bilgisi doğrultusunda düşüncelerini aktarıyor. Yavaş yavaş sona gelindiğini görmek acı verse de yaşamanın hakkını verdiğinde ölümün bir son olmadığı görülüyor

Alıp okumayı düşünürken yeğenim almış okumuş bile ben de hemen okudum, çok akıci bir kitap. Çok zamanında ve doğru seçilmiş bir konu. Hem günümüz çocuklarının arada kalmalari, hem de bundan çıkış için öneriler çok kıvamında aktarılmış. Genelde cocuk kitapları ya çok yüzeysel ve gerçeklikten uzak, fazla iyimser oluyor ya da sürekli nasihat çeker bir halde. Ama bu kitapta sorun olarak görülen şeyler çocuğun da gözünden aktarılıyor, onları da anlıyoruz, umut ve huzur da hissettiriyor ama gerçekleri de konuşuyor. Hasılı kelam çok beğendim okuyun, okutun

Emine Nisan in mektubunu da okuyup koydum kenara Ekin i. Okurken hiç gitmemiş gibi, ben sizin yanınızdaymışım gibi hissettim. Dediklerini aktardığınız her şeyde, her sözde sesleri ile, mimikleri ile gözleri ile karşımda gibilerdi canım kızlar ️ hesabınızı takip etmeye başladığım ilk günden beri ailenize bayılıyordum, o sevmek halleri, çok ve güzel sevmekleri mest ediyordu. Bu kitap da yine mest etti bizi. Yas kitabı değildir demişsiniz ama tam da yas kitabı olmuş. Kimi zaman büyük bir boşluk hissi, kimi zaman tatlı bir anıyla kıkırdama, kimi zaman böyle bir şey olmuştu demek buna hazırlık imiş diye şaşırmalar, kimi zaman dost eliyle ferahlamalar. Ama her satırda çokça anmak. Yas evi de tam da böyle olmaz mı zaten?
İyi ki yazdınız Sultan hanım, iyi ki bir pencere açtınız. Dilerim ki bu pencereden hem Size ve ailenize hem bize ferahlık essin okuduğumuz her satırla

Tam da ailemizde yaşlılar ve hastalıklarının arttığı dönemde okudum, zaten yazarın kalemini çok severim, hep içime dokunur, bu kitap da yine sarsti. Cok sıradan ama bi o kadar biricik bi hikayesi var Selime Teyze ve Meltem in. Kimi dinlesek ona hak verdiğimiz hayatlar..