E-Dergi

Tanpınar'ın bütün kitapları gibi bu kitabını da her satırından zevk alarak okuyabilirsiniz. Buna karşın senaryoda çok sayıda karakter yer aldığından, okuduğunuz her karakteri sahnede tutmakta çok zorlanıyorsunuz. İsimleri hatırlayabilmek için zaman zaman önceki sayfalara dönülmesi gerekiyor. "Yazarın fırsatı olsaydı, mutlaka romanın üzerinden tekrar geçerdi." diye düşündüren bir kitap.

Lermontov'a sorabilmek isterdim; "Kendisini genç yaşta hayattan koparan, bizi de eserlerinden mahrum eden düelloyu yapması çok mu gerekliydi?" diye. Lermontov'un bu sorumuza cevabını ise kitabın son bölümü olan "Kaderci"de öğreniyoruz. Kısacık yaşamında bu güzel romanı bize hediye ettiğin için, teşekkürler Mihail Yuryeviç Lermonto...

Puşkin'in manzum romanı. Bu tarz romanlara alışık olmayanlar kitabın başında konuyu takip etmekte zorlanabilir. Edebiyatın bu farklı tarzına alıştıktan sonra, kitabı keyifle okuyacaklardır. Kitabın "iyi bir manzum roman örneği" olduğunu da belirtmek gerekir.

Amin Maalouf tüm kitaplarında olduğu gibi, hikaye su gibi akıp gidiyor. Fakat ne yazık ki, Afrikalı Leo'da kitabın sonlarına doğru, akan suyun kalitesi sürekli düşmektedir. Bunu, yazarın ilk romanı olmasına bağlamak, sanırım yanlış olmayacaktır.
Yazarın kalemini sevenler, bir dönemin tarihini Maalouf'un kurgusu ile okumak için tercih edebilirler.

Kitapta Ömer Hayyam'ın rubailerini konu alan 2 öykü var.
1. öyküde, yazarın kendi yorumlarıyla zenginleştirdiği tarihi kurgu üzerinden Hayyam'ı tanıyoruz. Kitabın bu bölümü oldukça akıcı ve kurgu da o kadar güzel ki, adeta herşey bir film şeridi gibi gözlerinizin önünden geçiyor.
Bu güzel öykü sonrasında 2. bölüm için beklentiniz doğal olarak yükseliyor. Buna karşın, 2. öykünün kurgusu daha zayıf kalmış ve kitabın sonuna kadar da beklediğiniz havayı bir türlü yakalayamıyorsunuz.
Kitabı genel olarak yorumlamak gerekirse; Amin Maalouf'un kaleminin en güçlü olduğu eserlerden biri. Kitaba başladıktan sonra ara vermekte zorlanacağınız bir baş yapıt...