E-Dergi

Roman zaten süperdi, geçen hafta romanı okuyunca çizgi, grafik roman seven biri olarak hemen, İlban Ertem'in çizgi roman verisyonunu da aldım, az önce bitirdim.İlban Ertem harika çizmiş, çok beğendim. Tek eleştirim şu, kitabin kapağında en azından İhsan Oktay Anar'ın kitabından uyarlanmıştır diye yazılmalıydı, sadece İlban Ertem ismi var. İçeride bahsetmiş çizer ama kapağa da koyulmalıydı bence. Ama Ertem'in 5 yılını ve gözlerinin sağlığını verdiği müthiş bir sanat eseri, o kadar güzel resimlemiş ki dönemi, neden 5 yıl sürdüğü anlaşılıyor. Müthiş manzaralar, boyamalar detaylar var. Tavsiye edebilirim rahatlıkla, sanat eseri olarak saklamalık.

Toplum anlayışımıza bakarak kitap okunmaz zaten, ayrıca toplum karpuz gibi ortadan yarılmışken hangi toplum anlayışı. Bunları bırakalım, okumamıza bakalım, objektif olmayı öğrenelim, okumanın amacı bakış açımızı genişletmektir, yoksa sabit fikirlerle hep benzer şeyleri okur, hep aynı yerde sayarız, maalesef çok uzun zamandır olduğu gibi.

Size hayak için kural, mutlu olma sanatı, bilmem neyin yolları gibi rehber kitaplar sunanlardan kaçın derim. Ben yarım assılık ömrümde şunu anladım hayatta çok fazla öngörülemez şey var, hele hele psikolojik anlamda asla herkes için geçerli kurallar yok, olduğunu söyleyen yanılır. Bu sebeple yaşam koçluğu gibi kavramlar da çok saçma, sen yaşamı ne kadar anladın da bana koç olacan hatta bir ömür nasıl yaşanır tarzı haplara da ihtiyaç yok, zira parametreler herkes için bambaşka, sen onun gibi yaşamayı düşlersin ama önüne öyle çetrefilli bir hayat çıkar ki, ağzın açık kalırsın. Kendiniz olun, kendi yolunuzu yürüyün...

Ki bahsini ettiğiniz "az seçilen yol" bile öyle adı ya da iddiası gibi bir kitap değildi. Yorumunuz için teşekkürler, okuyup da şöyle net olarak eleştirebilen insanlar hoşuma gidiyor.

Çok acayip şekilde sürükleyici, dili inanılmaz akıcı, Osmanlıca şu bu diye korkmayın, öyle ağdalı bir durum yok, herkes anlayabilir. Ben çok uzun süre inatla okumadım, popüler kitaplara alerjim yüzünden, ama şimdi kütüphanemde artık "beni oku2 dedi sanki. Hiç bu kadar macera ve sürükleyicilik beklemezdim. Öte yandan yazarın bilgisine de, "vay arkadaş" diyorsunuz. İçindeki hikaye binbir gece masalları gibi, o hikayenin içeriğinden çok kitabın kurgusu, anlatım tarzı, sürükleyiciliği ve yazardaki bu donanım beni şaşırttı. Son bir kaç yıldır okuduğum bir sürü ödüllü yerli romandan o kadar sıkılıp, o kadar zor bitirdim ki, Anar'ı okurken sanki geçmişten yerli bir Travenian okuyor gibi hissettim, iyi ki okumuşum dedirtti. Yalan yok övdükleri kadar varmış. Hem şaşırdım hem de işte roman böyle yazılır, sıkmadan, yormadan okutur dedim. Kesinlikle çok iyi bir senaryo ile filme alınacak bir kitap bana göre, yabancı bir yapımcı keşfetse mutlaka gişe yapacak film olur(du).