E-Dergi

Önce Sean Penn'in harika çektiği filmini sinemada izleyip çok beğenmiştim zamanında, sonra da Türkçe baskısı olan kitabı öğrenince hemen aldım ve okudum. Bana göre kitap filmden de iyi, zira Krakauer hem bir dağcı, hem spor gazetecisi. Gerçekten insanı anlamak için tıpkı Strayed'ın Yaban kitabı gibi bir kitap bu da, hatta bana göre daha etkili. Bir insan, hem de bu kadar gençken, neden daha üniversiteden mezun olur olmaz, cebindeki dolarları bile yakarak "Yabana Doğru" yola çıkar. Buna sebep veren sistemin de, insaoğlunun yaşam tarzının da sorgulandığı müthiş ve kısacık bir hayat hikayesi. Biterken yürekte buruk, hüzünlü bir tat, keşke devam edebilseymiş, kimbilir nasıl bir muhalif, belki de sıkı bir yazar çıkacaktı McCandless'tan dediğimi hatırlıyorum.
Kitabı da filmi de ısrarla herkese tavsiye ederim.

Sonundaki olay olmasa sıkıntıdan patlatacak bir kitap. Tıpkı Yusuf atılgan'ın Aylak Adamı'nı, Nuri Bilge'nin filmini izlemek gibi. Camus neyseki sonunda mevzuyu bi yere bağlıyor, ama bana göre onu da fazlasıyla aceleye getiriyor son sayfalarda. Bazen bunca kitap okumuşluğuma rağmen ben mi anlamıyorum diyesim geliyor, ama isasen burada yazmak istemediğim kadar iyi anlıyorum bu enteletüel kafayı ve artık pek de hoşlanmıyorum. Toplumun temel dertlerinden de aslında edebiyattan da uzak şeyler. Elimdeki diğer Camus kitaplarına elimi sürmeye korkuyorum mesela bu kitaptan sonra. Oysa Steinbeck v.b. yazdığı şeyi çok sarih ve güzel anlatan, harika betimlemeler yapabilen yazarlar da varken niye bu sıkıcılığa gark olayım?
Bana göre sırf neymiş bi bakayım diyen okusun, ama sürükleyici, akıcı, enteresan bi kitap sanıp okuyacak olan okumasın bu kadar net!

Ben bu kitabı 90'larda üniversitede okurken babamın kitapları arasında bulup okumuştum. Livaneli'nin hikayeleri. Hatırladığım çarpıcı hikayelerdi. O kitaptan belliydi ileride daha da iyi işler çıkaracağı. Zaten müzisyen olarak da, insan olarak da sevdiğim, örnek aldığım insanlardandır kendisi, ömrü uzun olsun.

Annem için almıştım, beğendi, sonra ben de okudum, ben de beğendim, hatta uzun zamandır roman okumuyordum, zira Aylak Adam tarzı bir kaç roman beni zaten uzun zamandır daha fazla tarih, sosyoloji, psikoloji, iklim, insan beyni, felsefe v.s. okuduğum için çok ama çok sıkmıştı. Livaneli'nin bu duru çetrefilsiz, hikaye tarzı anlatımı çok hoşuma gitti, güncel durumumuza da lyakın bir hikaye olunca daha da okuması anlamlı oldu. Bugünkü Türkiye'de herkesin okuması elzem bi kitap, bilhassa da gençlerin.

Don Winslow'un Satori adlı kitabı hikayenin devamı, başı niteliğinde, onu da okursanız daha iyi oturuyor.