E-Dergi

Araştırması inanılmaz titiz, kaynakçası zengin ama en önemlisi, duygusal derinliği...Okurken defalarca "Keşke..." dedim. Keşke bu aydınlanma ateşi sönmeseydi, keşke bu kadar çok fedakârlık boşa gitmeseydi, keşke...

Sema Soykan'ın kalemi Adsız Roman'dan sonra burada çıtayı daha da yukarı taşımış. Hem ağlatıyor, hem öfkelendiriyor, hem de içten içe umut aşılıyor (acı bir umut olsa da). Bence her öğretmenin, her eğitimci adayı'nın, hatta bu ülkenin yakın tarihini gerçekten anlamak isteyen herkesin okuması gereken bir başyapıt.

10/10 veriyorum, ilk defa bir kitaba bu kadar hak edilmiş bir tam puan.
Okuyun, okutun, tekrar okuyun. Ve lütfen, bitirdikten sonra bir süre sessizce "keşke" diye mırıldanın... Çünkü o kelime, bu kitabın en ağır yükü ve en güzel hediyesi.

Dansa Davet, "dans etmek bir çığlığı susturmak mı?" sorusunu sorduran, okuduktan sonra günlerce aklınızdan çıkmayan, vicdanınızı ve midenizi aynı anda sıkan bir kitap. İntihar Dükkânı'nı sevdiyseniz ve "biraz daha gerçek, biraz daha acımasız" bir şeyler arıyorsanız tam sizlik olabilir.
Ama uyarıyorum: Bu kitap gerçekten hafif değil. Okuduktan sonra uzun süre sessizce çocuklarınıza sarılma ihtiyacı hissedebilirsiniz.

İntihar Dükkânı, intihardan bahsederken aslında hayata ve yaşama sevincine dair tuhaf, çarpık ama samimi bir methiye. Depresif bir kitap değil; aksine çoğu zaman gülümseten, ara sıra rahatsız eden, sonunda ise düşündüren çok tuhaf bir kara mizah incisi.

Eğer distopya seviyorsanız (1984, Cesur Yeni Dünya gibi), feminist bakış açısına açıksanız ya da "kadın hakları neden bu kadar önemli?" sorusuna derin bir cevap arıyorsanız mutlaka okuyun.Ama uyarayım: Çok rahatsız edici, okuduktan sonra "Neden hala bazı şeyler değişmiyor?" diye sorgulatıyor.

Duygusal olarak çok ağır, ağlatan yerleri çok
Deniz'i daha "insan" olarak tanıyorsun; asi ama eğlenceli, sütlaç kavgası yapan, parkasını unutan bir abilik hali var.
Dönemin siyasi atmosferini de çok iyi yansıtıyor, 68 kuşağını anlamak isteyenler için birebir