Sepetinde ürün bulunmamaktadır.
Efrasiyab'ın Hikayeleri
451 yorum
Çok uzak zamanlarda değil, günümüzün otuz, bilemediniz elli yıl öncesinde,
üstelik hep “ülkemizde” geçiyor Efrâsiyâb’ın Hikâyeleri. Ancak... Sanki o
zamanlardan ve o mekânlardan değil de, başka zaman ve mekânlardan,
hatta başka dillerden aşina olduğumuz hikâyeler... Yani, Puslu Kıtalar
Atlası’nı ve Kitab-ül Hiyel’i okumuş olanların tahmin edebilecekleri
gibi, üzerine söz söylemesi zor, “içine dalması” keyif verici kitaplardan:
Estetik’le oyun’un, mizah’la felsefe’nin, tarih’le mistisizm’in edebî bir
buluşması..
üstelik hep “ülkemizde” geçiyor Efrâsiyâb’ın Hikâyeleri. Ancak... Sanki o
zamanlardan ve o mekânlardan değil de, başka zaman ve mekânlardan,
hatta başka dillerden aşina olduğumuz hikâyeler... Yani, Puslu Kıtalar
Atlası’nı ve Kitab-ül Hiyel’i okumuş olanların tahmin edebilecekleri
gibi, üzerine söz söylemesi zor, “içine dalması” keyif verici kitaplardan:
Estetik’le oyun’un, mizah’la felsefe’nin, tarih’le mistisizm’in edebî bir
buluşması..
Liste Fiyatı:
Yayın Tarihi:
01.10.2015
ISBN:
9789754706482
Dil:
TÜRKÇE
Sayfa Sayısı:
245
Cilt Tipi:
Karton Kapak
Kağıt Cinsi:
Kitap Kağıdı
Boyut:
13 x 19.5 cm
Ürün Kodu:
K1663
Bu üründen 10.838 adet satın alındı.
İlgili Kategoriler:
SATIŞ YOK (TÜKENMİŞ)
Okuma Listeleri:
400 kişi
31 kişi
1.054 kişi
Yazar Hakkında
İhsan Oktay Anar
Özgeçmişi
1960 doğumlu. Felsefe bölümünü bitirdi. Öğretim üyeliği yaptı. 2011 yılında emekli oldu.
Kitapyurdu.com'da kayıtlı 12 eseri vardır.
Onaylı Yorumlar
Onaylı Yorum Nedir?
Efrasiyab'ın Hikayeleri
Keşke diyorum, keşke Anar şu kendiliğinden büyülü gerçekçi Osmanlı ortamından ayrılsa da bu kitaptan hareketle daha uç noktalara gitse, ezber bozsa ve sokulduğu "fantastik tarih anlatıcısı/vakanüvis" konumundan çıksa.
Okurun yazara yüklediği "çıta yükseltme" hadisesini hiç anlamadım. Önceki kitapları gibi olmadığı için bu kitabı beğenmemiş çoğu. Neyin çıtası, neye göre yükseliyor. Çıta yükseltmek belli bir çizgide çalışmak, o çizgide emek vermek demektir. Öyleyse bütün çıtaları indirelim, yerle bütünleşsin hepsi. Yazdığını daha iyi yazmaya çalışan yazardan yazdığını anımsatmayacak başka bir şey yazan yazara sığınırım.
1960'larda Anadolu'nun orta yerinde bir kasaba. Bu kasabada bir kabadayı var, bu kabadayıya Ölüm musallat oluyor. Kabadayı iriyse bu daha iri, kabadayı güçlüyse bu daha güçlü. Deli Dumrul gibi dikleniyor önce kabadayı, sonra pısıp bir teklifte bulunuyor. Okey oynayacaklar, iki tarafa da eş lazım. Akşama buluşmak üzere sözleşiyorlar, Ölüm Cezzar Dede'nin evin gidiyor. Dedenin bir dünya torunu var, çok hareketli. Dede Ölüm'ün geldiğini anlıyor, çocukları atlatmak için uyumalarını bekliyor. Onlar uyumadan önce Ölüm'ün Efrâsiyâb'ın hazineleri hakkında bilgi vermek için geldiğini söylemişti çocuklara. Çocukların düşüncesine göre ortalıktan kaybolan dede, haber vermeden hazine aramaya gitti. Belki de bütün o arayış, anlatılan bütün hikâyeler ve kıssalardan çıkartılan hisseler, çocukların bu şekilde düşünmelerinin sonucuydu. Çocukların cennetlik olduğuna dair çok şey bulacak okur, öyleyse cennetliklerin koca bir hikâyenin gidişatını etkileyebilecekleri neden düşünülmesin?
Anadolu'nun orta yerindeki bir köyün hemen dışında yatılı bir okul var. Şimdi ben bu romanın Anar'ın en "cesur" romanı olduğunu söyleyeceğim. Neden cesur, çünkü eleştirilen şey kat kat olayın, karakterin altına gömülmüş değil, son derece açık. Ben Anar'da ilk kez rastlıyorum böyle bir şeye. Aslında o güzel cümleleri kesip bir bölümünü buraya taşımak tam bir katliam olacak, bölünmez bir güzellik onlar ama bir hata yapacağım:
"(...) Ayrıca müdürler ve muavinlerin suratlarından pek farklı olmayan duvarlar da, yüksek ve yüce, çirkin, kirli bir renkteydi. Çirkinliğe büyüklük eklendiğinde tiksinme duygusunun korkuya dönüşeceğini bilen devlet, okulların böyle bir renge boyanmasını uygun görmüştü." (s. 19)
Bu açıklıktan bahsediyorum. Buradan hareketle biraz aşırıya kaçmayı seviyorsak tek parti dönemine ağır bir giydirme olarak da görebiliriz. Takdir hakkı okurun.
Anar'ın yine o pek soylu diliyle okuyoruz. Hatta bir kızgınlık anında konuşan karakter için, "Sinirli bir üslupla" gibi bir eklemeden sonra söyleneni veriyor. Hikâyenin dilini ve kurgunun masallığını bozmamak için yapılabilecek en makul yol, yoksa başka bir yerde sırıtır bu. Hikâyelerin binbir zahmetle yaratılmış masal dünyasında, öyle bir kitap bu.
Ölüm'ün kitap boyunca Uzun İhsan'ı kovaladığını en sona bıraktım, kitabın sürmesini ve hatta oluşmasını sağlayan, kurgusal dünyadaki bu karakter çünkü. Hem Uzun İhsan'a, Hem Anar'a ayrı ayrı teşekkürler.
Sema Özer
07 Mart 2021
Bence kitabın özeti yerine yorumunu yapsanız daha iyi olur. Kitabın özeti, kitabın gizemini ortadan kaldırıyor, kitabı merak etmiyorsunuz.
1mzrkbl1
21 Şubat 2022
bu kitabın bu şekilde bir etki gösterdiğini bir bana has sanırdım. zaten okuyucular olarak hem bambaşka hem aynı hislerle bir kitabin çatısı altında toplanmıyor muyuz? hayatımda ilk kez bir kitabı ikinci kez okudum, sadece bunu söyleyebilirim.
İhsan Oktay Anar'ın okuduğum ikinci kitabıydı, alışılmışın dışında eserleri var kesinlikle.
Anar'ın okuduğum ikinci kitabı.
İlki, tabii ki Puslu Kıtalar Atlası idi.
O kadar beğenmiştim ki, tüm kitaplarını edinmiş ama 1 yıldır nedense okumaya başlayamamıştım.
Aynı lezzet ve keyifle bitirdim ikinci kitabı da...
Sıra Amat'ta.
Çok uzak zamanlarda değil, günümüzün otuz, bilemediniz elli yıl öncesinde, üstelik hep “ülkemizde” geçiyor Efrâsiyâb’ın Hikâyeleri. Ancak… Sanki o zamanlardan ve o mekânlardan değil de, başka zaman ve mekânlardan, hatta başka dillerden aşina olduğumuz hikâyeler… Yani, Puslu Kıtalar Atlas’ını ve Kitab-ül Hiyel’i okumuş olanların tahmin edebilecekleri gibi, üzerine söz söylemesi zor, “içine dalması” keyif verici kitaplardan: Estetikle oyun‘un, mizahla felsefenin bir edebî buluşması…
Satın Alma Onaylı
Bu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Bu adam kafasının içinde yaşıyor.
Satın Alma Onaylı
Bu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Çok yönlü, okurken içine daldığınız ve bir an önce sonunu merak ederek okuduğunuz metin.
Tarihi, fantastik ve felsefi öğeleri kendine has büyüleyici bir üslupla harmanlayan, masalsı bir anlatı. Anar'ın o zengin, çok katmanlı ve hayal gücünü zorlayan dünyasına adım atmak isteyenler için harika bir başlangıç.
İhsan oktay anarın sevdiğim bir kitabı daha oldu. Hangisini sevmedim ki
Satın Alma Onaylı
Bu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
birbirlerinden örülmüş hikâyeler...
Üzerine söz söylemesi zor, "içine dalması" keyif verici kitaplardan: Estetik'le oyun'un, mizah'la felsefe'nin, tarih'le mistisizm'in edebi bir buluşması...
Dikkatli okumayı seven, hafif fantastik olup mantık çerçevesini saptırmayan, akıcı bir kitap arayanlar için öneririm
Puslu Kıtalar Atlası favori hala ama bence buda çok iyidi, ikinci kitabını alıp ta hayal kırıklığına uğramadığım nadir kişilerden
Satın Alma Onaylı
Bu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Çocuklar bu dünyanın gülen yüzleri onlar çirkinlikleri yok edip güzellikle gülülümseyecekler umut demek çocukluk. okulla ilgili öykü müthiş bir sistem eleştirisi müthiş bir metafor .Bu kitapta anlatı çok değerli ve eğlenceli.Sonuçta Anadolu insanı saf haliyle umudu,sevinci inanacı gelenekleri yaşantısı.Oldukça keyifli bir anlatı.
Satın Alma Onaylı
Bu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
Puslu Kıtalar Atlası sonrası İhsan Oktay Anar'ın okuduğum ilk kitabı fakat Puslu Kıtalar Atlası'nda çıtayı öyle bir noktaya çıkarmış ki bu kitap ben de hayal kırıklığı yaşattı diyebilirim. Anlatımı her zamanki gibi çok güzel ama hikayeler beni pek de etkilemedi. Kitabın finalinin de iyi olduğunu düşünmüyorum.
Eserin kurgusu dili ve anlatımı çok güzel
Satın Alma Onaylı
Bu ürün yorum sahibi tarafından satın alınmıştır.
İhsan Oktay Anar'ı çok severim ama bu kitabı beni bir türlü içine alamadı. Kitap haftalarca elimde süründü, okumasam da olur bir kitaptı benim için
İlgili Ürünler
Son Gezdikleriniz